Boję się życia

Witam! Mam 16 lat i nie wyobrażan sobie co dalej. Mam marzenia, mam pasje, ale co z tego kiedy boję się właśnie żyć. W zwykłych, codziennych sytuacjach takich jak zakupy, pójście do lekarza odczuwam stres. Kiedy mama powiedziała mi, że mam sama isć do lekarza pracy (badania do technikum) wpadłam w panikę i rozpłakałam się. O odzywaniu się publicznie na forum klasy nie ma mowy. Przeżywam wtedy naprawdę si lny stres. Z rówieśnikami nie rozmawiam, kiedy muszę o coś zapytać też się denerwuję. Ale tak było zawsze; w zerówce tylko czasem z paniami gadałam. Chcę żyć jak normalny człowiek.

poradz sie psychologa ja tez tak mialam nie szukalam porady u psychologa ale to byly inne czasy,to sie zmieni u mnie trwalo to wiele lat,juz sie troche zestarzalam,ale tez dokladnie jak ty sie zachowywalam,nawet jak wyszlam a maz,bylam taka cicha myszka,ale juz to dawno minelo zycie cie nauczy najgorzej jest przelamac sie ten pierwszy raz,podjac jakas decyzje lub zabrac glos w dyskusji,potem jest juz tylko lepiej,ale radze porozmawiac z psychologiem