Co mam zrobić kobitki, pomóżcie!?

Mam 20 lat. Kilka miesięcy spotykałam się z chłopakiem, w moim wieku, byliśmy bardzo szczęśliwi. Nasze poznanie było całkowicie przypadkowe. Na co dzień chodzę do szkoły w wielkim mieście,codziennie dojeżdżam, a tymczasem wpadłam na niego w jednej z galerii, po krótkich zakupach. Okazało się, że jest z mojego rodzinnego miasteczka. Wydawało mi się, że znalazłam swój ideał. Od początku świetnie się dogadywaliśmy, spędzaliśmy mnóstwo czasu w swoim towarzystwie, miałam wątpiwości bo słyszałam nie raz o jego przeszłości, ktora znacznie wpłyneła na jego osobowość i zachowanie, trochę się bałam. Ale z czasem całkowicie się zaangażowałam, popłynęłam z prądem..... W mojej ocenie przystojny, towarzyski, lubiany, szalony i co najważniejsze, widziałam że bardzo mu na mnie zależy.Wiele razy widziałam jak boryka się z problemami co potem przekładało się na zachowanie i jego problemy emocjonalne. Co najgorsze- nikomu się nie zwierzał, wszystko dusił w sobie. Jednego dnia zawaliło mi się wszystko. Przestał odbierać telefon, w żaden sposób nie mogłam się z nim skontaktować. Po kilku dniach powiedział że przeprasza i ze wszystko wróci do normy, ale nie wróciło. Chciał się rozstać. Bardzo to przeżyłam, bo nawet nie powiedział czemu. Dzwonił czasami. Ostatnio sama przejęłam inicjatywe, zadzwoniłam, a on zaprosił mnie do siebie. Liczyłam, że wszystko wróci, nawet zapytałam czy z kimś nowym się spotyka, odpowiedział że nie. Na imprezie zorganizowanej przez niego co zobaczylam? Jego przyjaciólkę, z którą bynajmniej nie łączyły go tylko i wyłącznie takie kontakty. Zabolało mnie to i to mocno. Zachowałam pozory, starałam się unikać ich razem, było przecież mnóstwo innych ludzi. Ale zauważyłam coś dziwnego. Patrzył na mnie tak jak wtedy kiedy byliśmy razem. Widziałam w jego oczach coś znajomego, cały wieczór przygladał mi się, patrzył prosto w oczy i przeszywał wzrokiem. Na koniec imprezy odprowadził mnie i pocałował, kompletnie zbił mnie z tropu, przecież chwilę temu był z tamtą!. Następnego dnia rozmawialiśmy przez telefon, spotkałam go w mieście, ale już nie patrzył na mnie tak jak poprzedniego wieczoru, może wtedy alkohol zrobił swoje. Kocham go nadal i zastanawiam się co powinnam zrobić. Czy walczyć? Czy uznać, że skoro jest z przyjaciólką, która jest zupełnym przeciwieństwem mnie, to nie ma sensu tego robic? Widocznie jest lepsza. Wiele osób mówi, że nie jest to osoba która mogłaby stworzyć dlugi związek, chociaz z jedną dziewczyną był ponad rok. Tak więc czy warto wystawiac swoje uczucia na taką próbę i przezywać kolejne rozczarowanie? a moze lepiej zapomnieć i odciąc się od wszystkiego? Pomóżcie dziewczyny, nie mam przyjaciółki z którą mogłabym o tym porozmawiać.