Samotność nie do zniesienia

Mam prawie 26 lat i czuję się piekielnie samotna na tym świecie. Okres wakacyjny jeszcze bardziej tę samotność pogłębia. Nadszedł upragniony weekend, na który czekałam z utęsknieniem, i zamiast czuć radość, odczuwam potężny smutek. Nie ma z kim wyjść, do kogo ust otworzyć, kontakty z innymi ograniczają się do fb. Nie mogę być szczęśliwa w takim stanie...:(

Nie masz przyjaciól, znajomych? Dlaczego masz taki slaby kontakt z ludzmi?

Jakichś tam znajomych mam, ale mieszkają daleko ode mnie i nie zawsze jest możliwość się spotkać. Z resztą ludzi dogaduję się tak sobie, głównie z powodu nieśmiałości.

Ja też tak mam nie mam kolegów koleżanek dziewczyny itp. jestem zwykłym śmieciem który nigdy nie wychodzi z domu zawsze zabierali mi kanapki w szkole jestem leszczem gnębili mnie koledzy

ja tez

daj spokój, nie jesteś sama ;) tez teraz siedze i prawie płacze nad swoim marnym losem, ale taki marny to on nie jest, to jest po prostu gorszy okres, a im gorszy okres tym bardziej wzniesiesz sie jak już minie, pamietaj, ze po każej burzy wychodzi słońce ;)

Samotność nie jest naszym przeznaczeniem, a samych siebie poznajemy tylko wtedy, kiedy możemy się przejrzeć w oczach innych ludzi. Autor: Paulo Coelho, Czarownica z Portobello Samotność to moc, dzięki której możemy słyszeć samych siebie. Autor: Natalia Przybysz