depresja w ciazy

Dziewczyny, własciwie nie wiem od czego zaczac.... , mam 33 lata, dwuletnie dziecko i meza. Obecnie jestem w 15 tyg ciazy. I chyba mam depresje.... Co jakis czas, np co tydzien dopadaja mnie dni (dwa , trzy), kiedy od rana do wieczora placze. Nie moge ze soba wytrzymac. A sytuacja, ktora wydarzyla sie dwa dni temu po prostu mnie rozwalila juz calkowicie.... Opisze to w skrocie. Otoz, niby, ze po moim ciaglym marudzeniu (chociaz ja nie uwazam, zebym jakos specjalnie duzo narzekala), maz sie zdenerwowal na mnie, kazal mi wyjsc z kuchni (robil cos na laptopie do pracy), jak nie chcialam, to zlapal mnie za bluzke i sila wypchnal z kuchni i przepcha do pokoju, zamachnal sie na mnie z piescia , ale nie uderzyl. Ja od razu zaczelam sie trzasc i poryczałam sie, za kilka minut przyszedł i przeprosił, ja sie nic nie odezwałam. Cala nac przeplakalam, maz spal w innym pokoju. Rano napisalam mu smsa, ze nie wyobrazam sobie dalszego mieszkania razem po tym co sie stało, ze musi sie wyprowadzic i moze sobie ukladac zycie na nowo. Tyle sie slyszy przeciez o tym, ze jesli facet raz podniesie reke na kobiete to podniesie kolejny raz. Maz ma wlasna dzialalnosc, niedawno ja zalozyl (bez porozumienia ze mna zwolnil sie z pracy i zalozyl dzialalnosc), cale dnie pracuje - siedzac u moich rodzicow, bo maja wieksze mieszkania no i nie ma malucha, ktory by ciagle czegos chcial. Wychodzi o 10.00, przychodzi ok 20.00 (czasem o 18.00). Ja cale dnie jestem z dzieckiem. Od wrzesnia chcialam wrocic na kilka miesiecy do pracy, dziecko dostalo sie do zlobka - zanim jeszcze wiedzialam ze jestem w ciazy, od wrzesnia mialo pojsc do zlobka. Wczoraj wieczorem maz powiedzial, czy nadal podtrzymuje swoje zdanie - powiedzialam, ze tak, ze ma sie wyprowadzic. no i ma zamiar od poniedzialku szukac mieszkania. Zostane sama bez wsparcia meza. Pierwsza ciaze tez bylam sama, a wlasciwie z moimi rodzicami, bo maz wtedy pracował za granica. Nie wiem co robic, przeraza mnie to wszystko, na poczatku cieszylam sie z drugiej ciazy, ale teraz.... chyba wolalabym w niej nie byc. Mam obnizone poczucie wlasnej wartosc****elno kompleksow, przyrost wagi w ciazy mnie dobija, waze sie codzienie po kilka razy, nawet w nocy jak wstaje do doalety to sie waze..... Jestem opryskliwa w stosunku do mojej mamy, robie na zlosc mojemu dziecku, np zabraniam sie bawic jej ulubiona zabawka bez powodu, mowie jej ze tata ma ja w du/pie , gdy nie ma meza itp. A ona jest tak kochana, ze jeszcze przychodzi do mnie i mnie przytyla a lbo tanczy dla mnie :( . Nienawidze siebie. Chcialabym pojsc spac i sie nie obudzic. Nie spie juz od 4 nocy (tzn spie ok 2 godziny na dobe) . Nie wiem co robic. zjednej strony nienawidze meza, z drugiej go kocham, ale nie pozwole sobie, ze na mnie podnosil reke - nigdy nie rozumialam takich kobiet i nigdy nie chcialabym byc jedna z nich. Finansowo powinnam sie utrzymac nawet z dwojka dzieci. Cale dnie rycze, nie widze zadnego sensu w zyciu, wiem, ze moze dla niektorych z was przesadzam, ale przypuszczam, ze mam depresje. Nic mnei nie cieszy. Nawet nie wiem co jeszcze mialabym napisac..... Co byscie zrobily na moim miejscu w sprawie meza? Tak sobie mysle z jednej strony, ze jak sie wyprowadzi i pomieszka kilka miesiecy sam , to moze sie przekona, czy woli byc z nami czy sam. Z drugiej strony widze jak moja corka jest bardzo za nim i jak cala sie raduje jak bawiy sie z nia RAZEM. :(

czy moglby sie ktos wypowiedziec?

Nie Ty jedna jesteś w ciąży.Twoje zachowanie jest karygodne, dlatego dziwne nie jest że Twój mąż nie wytrzymuje tego! Panuj nad emocjami, porozmawiaj z mężem na spokojnie i przestań pokazywać fochy.Co winne jest dziecko że ma porypaną matkę?! Mąż przecież Cie nie uderzył, jednak opanował się.Nie prowokuj i nie miej pretensji do całego świata! Byłam 2 razy w ciąży, wiadomo kobieta jest humorzasta, ale bez przesady, nie do takiego stopnia.Ogarnij się i odwołaj swoje slowa które napisałaś sms do męża.

Przez niego jestem w takim stanie, przez jeo zachowanie, przez to, ze ma mnie w d***e, nie liczy sie ze mna. Jestem wrakiem, zrujnowal mi zycie, cala mlodosc. Nienawidze go za to. Dlaczego go bronisz? znasz go? siedzi w tej swojej robocie cale dnie, ja cale dnie tylko z dzieckiem, jedyna rozrywka to plac zabaw na ktorym juz rzygam, przewijanie, bawienie sie klockami, misiem i tak w kolko. mozna dostac p*****lca. A on wieczorem przyjdzie i kochany tatus, bo przez pol godziny sie znia pobawi, aona wniebowzieta, ze sie tatus zjawil. Sam sie zwolnil z pracy, w ktorej zarabial prawie 4 tys, bo mu sie w d***e z rozkoszy poprzewracało i teraz siedzi cale dnie w komputerze i gowno z tego jest, same wydatki. Ale nie - to ja jestem ta zła, to ja powinnam go wspierac. A ja mam go w d***e i zycze mu , ze ta jego firma czym predzej zbankrutowała, niech sobie narobi dlugow, i zdechnie bezdomny pod plotem. Wlasnie tego mu zycze z całego serca.

moze skorzystaj z pomocy sopecjalisty?

Q