ciąża, która nie cieszy

psychiatra stwierdził u mnie depresję. Jestem w 4 miesiącu ciąży i czuję się fatalnie. Mam lęki, boję się spać, boję się przebywać sama w ciągu dnia. Wspiera mnie mąż i rodzina, ale mąż musi chodzić do pracy, a rodzina ma też swoje zajęcia i nie mogą przy mnie siedzieć całymi dniami. I tak poświęcają mi dużo uwagi. Czy jest tu ktoś, kto miał depresję w ciąży? Podobno cierpi na nią 10% kobiet w ciąży. U mnie dodatkowo dochodzą problemy z mieszkaniem [kupiliśmy nowe, remontujemy je]. Mamy duży kredyt, co mnie przeraża, ale nie mieliśmy wyjścia, żeby inaczej pójść na swoje. W dodatku w ostatnim czasie miałam dramatyczne przeżycia w rodzinie, częste kłótnie, przeprowadzkę, mocno to przeżyłam. Do tego od dwóch miesięcy nie chodzę do pracy i snuję się po domu jak cień. Chyba za dużo dramatycznych przeżyć jak na jeden rok miałam i dlatego tak to odczuwam. Zastanawiam się czy powrót do pracy teraz, kiedy kończy mi się chorobowe i lepiej się czuje, to dobry sposób na walkę z depresją? Dodam, że momentami czuję się dobrze, jak dawniej, jestem pogodna, wesoła. Ale przeważają momenty złe, kiedy płaczę, kiedy mam lęki. Sama nie wiem co robić. Boję się zmian, które dokonały się w moim życiu w ostatnim czasie i nie wiem jak sobie z nimi radzić. Lekarz przepisał mi leki antydepresyjne, które kupiłam, ale nie biorę ich, bo na ulotce pisze, że nie wiadomo jaki mają wpływ na dziecko. Nie chcę ryzykować, ale z drugiej strony, czy stany depresyjne w ciąży same miną?

ja bym na Twoim miejscu poszła na jakąś grupę wsparcia, terapię nawet bezpłatną. Tak jak piszesz za dużo było tego wszystkiego na jeden raz i Cię podłamało stąd ciągła niepewnośc, stres, lęki itd.

ja bym zrobiła to samo. ale zacznij sobie brać pregnofer dha, zapewni lepszy rozwój mózgu i oczu twojemu dziecku i wesprze ich funkcjonowanie u ciebie. jest szansa że poczujesz się lepiej. i koniecznie znajdź kogoś z kim możesz porozmawiać.