zycie mi się rozsypało

nie wiem jak sobie poradzić. leze na łóżku godzinami, powinnam wziąć się do roboty. ciezko mi.

Może napis z co się takiego stali.

to jest tak długa historia. zostałam skrzywdzona, mam wrażenie że wszelkie moje późniejsze niepowodzenia z tego się wzięły. to wrazenie mnie nie opuszcza, co powoduje ze jeszcze bardziej się dołuje i wpadam w coraz gorsze sytuacje.

zastanawiam się nad modlitwą, ale nie jestem wierząca. powinnam pracować,ale cieżko mi się zebrać. tracę życie, nikt nie jest w stanie mi pomóc.

mów albo spierdlaj

gwałt przez chłopaka który mi się podobał, bicie w rodzinie.

"zastanawiam się nad modlitwą, ale nie jestem wierząca. powinnam pracować,ale cieżko mi się zebrać. tracę życie, nikt nie jest w stanie mi pomóc. " Spróbuj zatem medytacji. Przecież nie musisz wierzyć w żadną wizję Boga, by "podróżować w głąb siebie". Zacznij wierzyć, że zasługujesz na wszystko co najlepsze. Zabierz się, choćby za coś prostego do czego jednak trzeba się trochę zmobilizować i zabrać (np. bieganie) - i obserwuj uważnie wszystkie swoje nawet małe zwycięstwa. Tylko Ty możesz sobie pomóc. Inni mogę Cię jedynie wesprzeć.