Utrata przyjazni Szok

Czy straciliscie przyjaźń? Czy to był dla Was szok? Szybko się pozbieraliście? Mam dziwne uczcucie, że w dzisiejszym świecie prawdziwa, poświęcona przyjaźń jest po prostu niemożliwa

mysle, ze niemozliwa w popapranym swiecie

Ja straciłam z dnia na dzień. Przyjzn trawla 20 lat. Zerwała ze mna zupelnie kontakt , bez słow tłumaczenia. Przypuszczam że z powodu jej faceta. Nierob ktory ja bardzo wykorzystywał. Wszyscy tak myśleli tylko ja powiedziałam głośno. Pierwszy rok było mi strasznie przykro i żal. Teraz mam ja w d***e.

Uważam, że tak nie powinno być. Jeżeli przestała się odzywać nagle, to któraś z Was (obojętnie która) ten jeden jedyny raz powinna zaproponować rozmowę. Mogłaś to być Ty. Przeprosić, jeśli ją uraziłaś, ale powiedzieć, że nie poczuwasz się do przeprosin faceta, bo.... i tak sprawę zostawić. Jeżeli mimo to dalej by się nie kontaktowała, trudno. Trzeba żyć dalej. Tylko szkoda tych ''zmarnowanych'' 20 lat

Miedzy mna a moja przyjaciolke wbila sie 'nowa'. Byla 'krolowa' imprez, ludzie ja uwielbiali,tylko potem przespala sie z mezem mojej kumpeli, sklocila towarzystwo I w koncu wymiksowala sie. Zostawila za soba doslownie zgliszcza. W tej chwili z oryginalnego towarzystwa zostaly jakies niedobitki, drogi nam sie rozeszly, pozostal niesmak. Bolalo jak cholera, ale teraz nie czuje juz nic.

Tak, nie raz. Na jednej z przyjaźni mi na prawdę zależało, ale ekipa się rozpadła. Na drugi rozpad przyjaźni miałam wyje*ane.

Bo w życiu jest tak, że jak się robi 'za gęsto' w sensie częstotliwości przyjacielskich spotkań czy zwierzeń, czy chęci niesienia pomocy za wszelką cenę, to kiedyś bańka pęka. Nie można przesadzać. Z przyjaźnią również. Ja wolę kilka luźnych znajomości niż tzw. przyjaźń do grobowej deski. Przyjaźnie bywają często zaborcze i zazdrosne

w tym chorym zabieganym świecie czasem się nie ma czasu ciągle kontaktować z przyjaciółkami, ale ja mam takie, że jak na chwilę [przejdzie zabieganie to mamy dla siebie dużo czasu i dużo ze sobą spędzamy, mam nadzieję że ich nie stracę.

Pisalam o przyjaciolce ktora znalam 20 lat. Ja probowalam sie z nia kontaktowac kilka razy. O jej facecie powiedzialam okolo pol roku przed tym jak kontakt sie urwał. Po tamtej rozmowie widzialysmy sie wiele razy i bylo ok. Powiedziala że nie ma mi za zle tego co powiedzialam i ze rozumie ze sie martwie. A po pol roku z dnia na dzien zero kontaktu.