Dysfagia depresja pomocy

Proszę o rade kogokolwiek kto ma jakiś pomyśl. Pod roku ponad mam problem z przelykaniem. Ostatnio pogorszylo mi się na tyle ze jem same kleiki dla dzieci i jogurtu. Juz sama myśl o tymże mam cos przekonać powoduje niewyobrazalny strach. Mam wrażenie ze przy polkaniu jedzenie przykleja mi się do gardle. Przez to trzy mam jedzenie w ustach i się ślinie i nie umiem przekonać. Jestem coraz slabsza. Schudlam dużo i mam wrażenie ze dlugo tak nie pociąg ne. Boje się endoskopii. Czasem myślę ze to grzybica a czasem ze może depresja. Ostatnie dwa lata byly dla mnie pelne koszmarnych przeżyć, wlasciwie do tej pory mam strasznego dola a problemy zdrowotne powodują myśli samobójcze. chcialabym normalnie żyć, na jeść się wreszcie do żyta, nie mam silny juz żyć, kompletnie nie wiemco mam rrobić.

chciałabym tak... ja niestety mam straszny apetyt...

to nerwica lękowa w czystej postaci. Marsz do psychiatry potem psycholog. I już, nie kombinuj, nie zastanawiaj się zapisz się prywatnie żeby długo nie czekać. Problem nie jest fizyczny tylko psychiczny, samo nie przejdzie/.

Nie ze chcialabys tak mieć, ja czuje się jak brzydki kosciotrup, nie chodze na spotkania bo nie umiem nic zjeść w towarzystwie. Wszystko mi staje w gardle. Celu dzień myślę tylko o tym cz następnego uda mi się zjeść by przeżyć. Ale mam juz dość. Fizycznie i psychicznie. Czy to rak czy cos innego czy psychika chora. Czuje się beznadziejnie. Nie umiem przelknac nic poza papka. A ostatnio nawet herbata jest problemem.

W Anglii dysfagia podlega pod leczenie logopedyczne. Logopedzi (speech and language therapists) zajmuja się nie tylko poprawieniem wymowy małych dzieci ale szeroko pojetymi zaburzeniami komunikacji, wrodzonych, nabytych, na tle fizycznym i psychicznym. Nie wiem, może w Polsce tez ktos się w tym specjalizuje i z tej strony moglabys uzyskać pomoc.