Ja tu... On tam...

Ja i mój chłopak (jesteśmy razem już ponad 5 lat) spędziliśmy tegoroczne wakacje pracując za granicą. Przyszedł październik i ja musiałam wrócić na 3. rok studiów. Bilety kupiliśmy wcześniej, mieliśmy wracać razem... Wyszłam z pomysłem, a później razem stwierdziliśmy, że najlepiej dla niego byłoby, żeby on został. W Polsce nie miał skończonych studiów, bo rzucił, teraz miał dopiero zacząć nowy kierunek, więc niby nic do stracenia. Tam ma świetną pracę, do której chodzi z uśmiechem na twarzy, a w dodatku dobrze w niej zarabia. W Polsce - praca na infolinii za około 1800 zł... Został też, żeby odłożyć więcej pieniędzy na nasze nowe, wspólne mieszkanie. Przed powrotem wyobrażałam sobie, że w tym roku, jako, że to będzie ostatni rok w Polsce, będę imprezowała i korzystała z uroków życia studenckiego. Myślałam, że będzie dobrze, że w końcu zobaczę się ze znajomymi, że rodzice będą lepiej mnie traktowali ze względu na to, że bardzo za mną zatęsknili i namawiali, żebym nie rzucała studiów. Jednak od kiedy wróciłam (ok. 3 tygodnie temu), jakoś nic nie jest takie fajne. Bywają imprezy - to fakt, ale nie zawsze wszystkim pasuje, żeby się spotkać. Mam sporo czasu, a jedynym moim zajęciem jest oglądanie filmów... Czuję ogromną pustkę bez mojego chłopaka... Kiedy był tutaj, zawsze miałam plany na weekend, zawsze miałam co robić w urodziny. Za miesiąc kończę 21 lat i nawet nie wiem co w ten dzień będę robiła. Na szczęście chłopak przyjeżdża już za tydzień na kilka dni... Obiecaliśmy sobie, że jeżeli będzie nam bardzo trudno, to on rzuci wszystko i wróci. Spójrzmy jednak prawdzie w oczy - ze względu na rozsądek żaden z nas tego nie przyzna, a przynajmniej ja... Tak dawno nie byłam sama i naprawdę ciężko mi tak żyć. Druga sprawa to to, że nie jestem pewna, czy chcę wracać za rok za granicę. Emigracja to nie jest łatwa sprawa - nie ma znajomych, rodziny, tradycji świątecznych... Człowiek po prostu nie czuje się jak "u siebie". Jednak obiecałam chłopakowi, że na pewno po licencjacie wrócę, bo inaczej on by miał tutaj już kolejny rok bez studiów, więc tak naprawdę klamka zapadła i nie mam za bardzo wyboru, co też na mnie ciąży. Strasznie się rozpisałam, ale potrzebowałam, żeby to z siebie wszystko wyrzucić. Czy ktoś jest w podobnej sytuacji? Jak sobie z tym radzicie?

Takie zwiiązki się nie udają. Mojemu koledze się udaje, ale jest bogaty i 100 funtów na bilety to dla niego nie problem. Więc widzą sie mniej więcej co 2 tygodnie.

nie jestem pewna, czy chcę wracać za rok za granicę. Emigracja to nie jest łatwa sprawa - nie ma znajomych, rodziny, tradycji świątecznych... Człowiek po prostu nie czuje się jak "u siebie". xxx ciekawe, a twój chłopak za granicą czuje się świetnie i nie ma takich dylematów po co mu taki garb jak ty - bez niego nawet wysrać się możesz, a jak tam pojedziesz to będziesz mu gderać, ze nie możesz tam żyć bez swojej mamusi i kościółka mam nadzieję, że on sobie tam znajdzie jakąś fajną, rozsądnie myślącą dziewczynę a nie zmarnuje życia z takim ograniczonym burakiem jak ty

Będziemy się widywać mniej więcej raz na miesiąc, częściej nie da rady, bo nie może tak często brać urlopu.

gościu od garba - lol, nie sprowokujesz mnie, więc WON!

a po co mam cię prowokować - po prostu jesteś pszenno buraczaną katoliczką i nie nadajesz się na eksport

Dlaczego ją obrażasz? To kobieta, a nie żaden burak! Wypierda*aj!!!

a poza tym to wątek na publicznym forum i każdy może się wypowiadać - a jak trudno ci to zaakceptować to sama WON!

Mam rodzinę i przyjaciół, więc jestem katoliczką . Nie jestem osobą wierzącą i nie chodzę do kościoła, jakbyś chciał wiedzieć.

kobieta? toż to bluszcz co nie może żyć bez fiuta - sama się określiła kim jest

Sama w mieście, nie reaguj. Nie ma jak to ci psychopaci z tonami kompleksów, którzy lubią obrażać ludzi w internecie. Jakbym teakkie cwela spotkał w realu to bym mu taki wp*****l spuścił, że przez tydzień by nie wstał.

sama_w_wielkim_miescie dziś Mam rodzinę i przyjaciół, więc jestem katoliczką . Nie jestem osobą wierzącą i nie chodzę do kościoła, xxxx ha ha ha ha ha ha ha no i wszystko na temat! nie dość, że burak, to jeszcze kompletna kretynka

Spoko, pisz sobie co tam chcesz ;) A ja będę odpowiadała tylko na wiadomości na poziomie i tyle.

studentka? i takie bzdety wypisuje? wstyd!

Raz na miesiąc to raczej kiepsko.. Co z waszymi potrzebami seksualnymi? Musicie sie zdecydować.

on sobie z potrzebami na miejscu poradzi, tam jest dużo chętnych i bezproblemowych dziewczyn

Dlaczego bzdety i wstyd? Czyżby kolejny troll ?

Ja tylko pokazałam Twój punkt widzenia - mówisz, że jestem katoliczką tylko dlatego, że mam rodzinę i znajomych i za nimi tęsknię - i kto tu jest kretynem?

Dziewczyno, nie angażuj się w tą rozmowe, to g****o tylko na to czeka! Bedzie ci ubliżać jak tylko sie da, bo samo jest zerem.

No tak, masz rację. Koniec z tym. Liczyłam na jakąś konwersację na poziomie, ale o tej porze (i na tym forum?) chyba nie ma co... ;)

no właśnie - więc wypieprzaj buraku

No ja ide spać. Pa pa studentko :P

ja tez, dobranoc!