mam problem nie kocham nikogo

kilka lat temu bylam zakochana w jednym facecie, trwalo to 4 lat, ale bylismy bardzo mlodzi. potem spotykalam sie z chlopakiem, ale nie bylo chemii. pozniej przez trzy miesiace spotykalam sie z chlopakiem, srednio mi na nim zalezalo, zaczal mnie meczyc po jakims czasie, zerwalismy. po zerwaniu zrozumialam co stracilam, ale to byla tylko chwilowa tesknota, szybko mi przeszlo. od tego czasu przez cztery lata nie potrafie sie zakochac w nikim, trafiaja mi sie tylko drobne 2-tygodniowe zauroczenia. ale nie potrafie sie zaangazowac, nie wiem czy to normalne

a depresja jest?

to nie jest normalne..!.s

nie mam depresji, nie zamykam sie w domu, poznaje wielu faceto, w klubach, przez znajomych

nikita7777 dziś nie mam depresji, nie zamykam sie w domu, poznaje wielu faceto, w klubach, przez znajomych x Moze potrafisz kochac prawdziwie tylko raz w zyciu? Takie rzeczy sie zdarzaja, jezeli chemia w pierwszym zwiazku byla mega silna.

Moja droga, żeby się zakochać, trzeba się poznać chociaż trochę. Ty traktujesz tę przygodę zbyt lekko. W ciągu dwóch tygodni nie da się poznać nikogo. Ja wiem, że można być niecierpliwą ;) ale jak widzisz do niczego mądrego to nie prowadzi. "Zaangażowanie" przychodzi z czasem, a ty chcesz, żeby było szybko. Lepiej bądź jednak sama. Nie skrzywdzisz przynajmniej nikogo po drodze

mnie tam wszystkie kochają

nieoswojony - beze mnie ! :D

wystarczy dwa tygodnie, zeby wiedziec czy cos z tego bedzie, czy nie. dwa tygodnie powiedzialam ogolnie, ale bylo roznie, ale trwalo tylko krotki czas. tak, kochalam jendego cztery lata, ale juz z nim nie bede, nic do niego nie czuje.

no dobra , narazie bez Ciebie

Sama widzisz, że masz z tym problem. Ratunkiem dla ciebie jest zajęcie się sobą. Być może nie dorosłaś jeszcze do ponownego związku.

Ja uważam, że to normalne, sama pierwszy raz zakochałam się w wieku 27 lat. Bardziej dziwią mnie osoby niewybredne, które "zakochują" się w każdym, np moja koleżanka wystarczy, że zacznie się z kimś spotykać i spędzać odpowiednio duzo czasu i w końcu zawsze jest "zakochana", a mężczyźni ci zazwyczaj nie mają żadnych specjalnych zalet charakteru czy intelektu- przypomina, to raczej przyzwyczajenie, a nie miłość. A większość ludzi przy bliższym poznaniu traci, a nie zyskuje, więc to raczej normalne, ze im bardziej kogoś poznajesz tym bardziej cię drażni i tym więcej wad w nim widzisz. Odwrotne sytuacje są znacznie rzadsze. Jedyne co możesz zrobić, to podkręcić swoje życie towarzyskie, dużo wychodzić, chodzic na randki, wtedy masz większe szanse, że trafi sie ktoś sensowny niż mając randki z 3ma facetami na rok..

do oreore czasem wystarczy pół godziny, żeby kogoś poznać na tyle, żeby wiedzieć, że nie chcesz z nim nie tylko być, ale nawet nie masz ochoty spędzić dalszych 30 sekund w jego towarzystwie. Moment konwersacji i wiesz np, ze facet nie ma poczucia humoru, wiedzę ogólną i listę przeczytanych książek 10x bardziej skąpą niż miałam w 5 klasie podstawówki, ma dziwaczne poglady i światopogląd, jest prostacki itp. 2 tygodnie tym bardziej wystarczy, a jeżeli po tak krótkim czasie dziewczynie mija całkowicie fascynacja, to znaczy, ze naprawdę nic tam nie ma i zadnego potencjału w tej znajomości, chyba że kogos interesuje takie wspólne siedzenie z barku laku..