proszę o poradzę

Mam dwuletnią corke, ostatnio dostałam propozycje pracy za 1500zl, 8 godz przez 6 dni w tygodniu. Na opiekunkę musze wydać kolo 1000 zł, przedszkole 450 zł, z tym ze corka nie potrafi jeszcze sama ładnie jeść to gdzieś 500zl, może ponad. Oczywiście musialabym corke dowozic i kolejne koszty za przewóz. Z jednej strony chciałabym pójść do pracy, do ludzi, a z drugiej nie chce zostawiać małej, więcej mnie nie będzie, a dla mnie to ważne żeby mieć z nią dobry kontakt. I jeszcze to co zarobie musze oddać np. Dla opiekunki. Mąż dobrze zarabia i jest za tym żebym została w domu. Co radzicie?

Nie oplaca się. Bedziesz zalatana umeczona itd po to żeby zarobic kilka stowek. Bardzo mala ta placa biorac pod uwagę ze to 6 dni po 8h

to pytanie - ile lat masz zamiar siedzieć w domu? Aż córka pójdzie do 2-3 klasy?

Przepraszam, 5 dni po 8 godz. Nie, myślę żeby pójść do pracy jak dziecko skończy 4 lata , znajoma będzie otwierała przedszkole w okolicy. Będę miała niedaleko, napewno mniej zapłacę i będę pewna że mała jest pod dobrą opieka.

Przepraszam, 5 dni po 8 godz. Nie, myślę żeby pójść do pracy jak dziecko skończy 4 lata , znajoma będzie otwierała przedszkole w okolicy. Będę miała niedaleko, napewno mniej zapłacę i będę pewna że mała jest pod dobrą opieka.

a jak znajoma nie otworzy przedszkola za 2 lata?

Zostań w domu, w pierwszych latach życia czas spędzony z mamą jest bardzo potrzebny dziecku do prawidłowego rozwoju. Jeśli Twój mąż dobrze zarabia i sam Was utrzyma, to posiedź z dzieckiem, zobaczysz, że to zaprocentuje. Zdążysz się jeszcze w życiu napracować. A poza tym, jeśli musiałabyś do tej pracy jeszcze dopłacać, to już kompletnie bez sensu! Z ludźmi przecież możesz się spotykać na gruncie prywatnym, przecież praca to nie spotkanie towarzyskie...

To pośle dziecko do innego przedszkola, albo poczekam aż pójdzie do zerówki, nie wiem można w tym czasie zdecydujemy się z mężem na drugie dziecko (które bardzo oboje pragniemy) i być może szybko nie pojde do pracy. Pytam jaka mam decyzję podjąć teraz.

mnie mama zostawiała z opiekunkami od 1 rż do 4, bo była sama. Nie pamiętam żadnej opiekunki, nie pamiętam, że mamy nie było, z mamą mam świetny kontakt, nie mam żadnej traumy, więc przestańcie truć o tym, że się nieprawidłowo rozwijałam

zbliżamy się do sedna sprawy - chcesz siedzieć w domu przez 10 lat i szukasz usprawiedliwienia

a siedz sobie w domu, wychowuj nieporadne zyciowo dziecko, trzymaj pod kloszem, rob sobie nastepne, maz cie kiedys kopnie w d... bo o niczym innym niz o dzieciach nie bedzie mozna z toba porozmawiac i zostaniesz z reka w nocniku z dziecmi i bez doswiadczenia w pracy

To nie o to chodzi, że uciekam od pracy. Po prostu mam możliwość zostania w domu, nie muszę wydawać pieniędzy na opiekunki, nie muszę lecieć z wywalonym jezorem z pracy do przedszkola po dziecko. Nie chce utrudniać sobie życia, wole spędzić czas z dzieckiem w domu, posprzątać i ugotować na spokojnie.

Skoro zarobisz 1500, na opiekunkę wydasz 1000, to zostaje ci tylko 500 zł, nie kalkuluje się. Na twoim miejscu zostałabym w domu z dzieckiem i szukałabym w międzyczasie lepiej płatnej pracy.

to mąż nie pomaga przy dziecku? nie byłby w stanie zaprowadzić do przedszkola czy odebrać?

No tak, oczywiście znajdą się takie co ublizaja. Poprosiłam o poradę, chciałam dowiedzieć się czy inne mamy też miały taki dylemat i co wybrały

Oczywiście, że znajdą się osoby, które ubliżają, ale to jest tylko forum, każdy jest tu anonimowy i każdy ma prawo wypowiedzieć swoje zdanie, którego ty nie musisz brać pod uwagę.

Dwulatka do przedszkola? Szczerze- jak praca ciekawa, albo po prostu potrzebujecie tego finansowo, to co szkodzi spróbować? Jeśli okaże się że i Tobie, i dziecku to nie służy, zawsze możesz zrezygnować. Wiadomo że to przewrót bo prawie od trzech lat żyłaś głównie ciążą i dzieckiem, ale czasem warto się przełamać. Nie wiem jak u Was stoją finanse, ale bywało że u nas te 500 zł. miesięcznie robiło istotną różnicę. Nie zauważyłam też żeby znajome dzieci traciły kontakt z mamą która wróciła do pracy, tzn. do niani często rzeczywiście się przywiązują, ale to i tak na mamę się czeka i w mamę wpatruje. Tak samo jak mój synek uwielbia tatę pomimo (a może właśnie dlatego) że ten dużo pracuje i chwile z nim są bezcenne. Nikt go nie pokocha tak jak my i mimo że w przedszkolu się świetnie czuje, to i tak my jesteśmy najważniejsi, nam opowiada wrażenia z całego dnia, na nas czeka jak coś go smuci.

taty nie było... mamy też nie było... nic nie było... pamięci też nie ma... bo nie ma czego wspominać - deficyty jednak są!

Mąż ma pracę bez określonych godzin, czyli czasami idzie do pracy o 6 rano a wraca dopiero po 18, po 20. Oczywiście pomaga mi tyle ile może, uczęszcza w życiu dziecka, pomaga w domu, ale to ja jestem cały czas przy dziecku.

mieszkasz w dużym mieście? ja mieszkam w takim średnim i u mnie opiekunka bierze 600-800

Jeśli mówisz o opiekunce, to dlaczego miałabyś "biec do domu z wywieszonym językiem"? Ma ustalone godziny, ty masz określone godziny i nigdzie się spieszyć nie musisz

U mnie w miejscowości opiekunka poniżej 5 zł za godz nie schodzi. Nawet młode dziewczyny z sąsiedztwa co chcą dorobić parę groszy wołają 6, 7 zł za godzinę :(

jestem za przedszkolem od 4go roku zycia - dziecko jest wtedy bardziej samodzielne, poza tym potrafi opowiedzic o swoich ewentualnych problemach. A te najmlodsze lata spedzone z matka to czas bezcenny

bezcenny? potrafisz to rozwinąć?

nie idź do tej pracy i daj zarobić osobie, która naprawdę potrzebuje tych pieniędzy

Zostawiać dziecko obcej osobie, mimo, że nie ma takiej (finansowej) potrzeby? Po to, żeby gnać za lemigami i ze zmęczenia (a może z zaślepienia"karierą") zapomnieć, że masz dziecko i zostawić je zamknięte w samochodzie, aż umrze? Czy po to, żeby mówiło do obcej kobiety "mamo"? Rób tak, jak czujesz, nie słuchaj innych. Myślę, że podjęłaś już decyzję i to dobrą :)

haha bez przesady, zostawiałam dziecko z opiekunką i nigdy nie mówiło do niej mama

popieram daj zarobić innym

nie wszystkie kobiety sa stworzone do pracy, niektore sa stworzone zeby byc tylko matkami, ale w takim razie kobiety ktore pracuja i wychowuja dzieci (z pomoca opiekunek czy przedszkola) powinny byc nazywane herosami

autorka parę dni temu pisała na forum: "ojciec mojego dziecka ma ograniczone prawa. Jednak już prawie rok nie widuje się z dzieckiem i nie płaci alimentów. Chce go całkowicie pozbawic praw, tylko nie wiem, czy potrzebny mi adwokat (na którego mnie nie stać) i jakieś dowody?" To już się coś zmieniło?