Tęsknie za siostrą i dziadkami

Jestem w klasie maturalnej, moja siostra wyprowadziła się z domu 2 lata do dziadków. Mieszkają ok 40 minut od mojego domu. Ona ma 19 lat, wyprowadziła się jeszcze zaczym była pełnoletnia , w domu ciągle były awantury , bo była typem imprezowiczki. Jak rodzice byli w separacji (ale mieszkali razem) to już wogole było piekło. Przez wiele lat wyżywali sie na niej psychicznie ,więc nie dziwnie sie,że nie ma z nimi kontaku ,nie odbiera od nich telefonu , nie widują się. Ja z nią czasem gadam , albo spotykam sie przypadkowo gdzies na mieście , w sklepie itd. Mimo że jak tu mieszkała , to atmosfera była jeszcze gorsza niż teraz,to i tak za nią tęsknie , pusto jest, chodz wiem ,że tak chyba jest lepiej. Bardzo mi jej szkoda,bo wiem że cierpi przez to co rodzice robili, jak się zachowywali. Teraz nie umie sobie ułożyć życia. Czasami patrze na jej puste łóżko i płaczę :( Co do dziadków, często ich widuje jak przyjezdzam czasami na obiad do nich, babcia odwiedza nas przynajmniej raz w tygodniu, ale to wszystko już nie to samo. Kiedyś spędzałam u nich weekendy , nocowałam ( teraz nie mam jak bo siostra tam mieszka a jest jedno łóżko bo drugie się zepsuło i sprzedali, noi ogolnie mało miejsca u dziadków) Nie mam nawet czasu,bo ciągle albo nauka,albo jakies sprawy :( Ostatnio ciągle śnią mi sie jakies urywki z dzieciństwa , np. jak siedze w kuchni z babcią i koloruje kolorowanki , jak występuje z siostra przed dziadkami w jakis smiesznych strojach, jak po kryjomu pije babci kawe, jak z siostą sie wymykam i jezdzimy winda w dół i w góre , wakacje spędzone u dziadkow , przyjaciele z dziecinstwa ,seriale , rozne mile rzeczy . Na szczescie te złe mi sie nie śnią. Myślę że to dlatego,że teraz wchodze juz w dorosłe zycie , i chyba nie czuje sie na to gotowa, chcialabym czasami wrócic do dzieciństwa , do tego dobrego okresu , boje sie i jakos tak mi strasznie smutno :(