nie umiem walczyć o swoje

Zostalam wychowana tak ze trzeba być grzeczna uśmiechnięta dziewczynką, bezproblenową, kiwac głową z uśmiechem mówić "w porządku", " zgoda", nie awanturowac sie o nic. Mój ojciec cale życie taki jest, a mama potrafiła bardzo się zdenerwowac i na kogoś (urzędniczka, sprzedawczyni itp) wybuchnąć, oczywiście gdy był słuszny powód. Mnie to stresowalo i zawsze uwazalam ze mama źle robi. Teraz mam prawie 30 lat a wciąż wielki problem by komuś powiedzieć ze np czuje się potraktowana niesprawiedliwie, tak jakby boje się dac komuś odczuć ze przez niego jestem skrzywdzona. Udaje ze wszystko jest w porzadku, dopasowuje sie, zeby nie było jakiegoś konfliktu czy awantury, a potem tylko na tym trace. Strasznie mnie stresuje jak muszę np przełożonemu powiedzieć ze uważam ze postąpił nie fair wobec mnie. Boje się szczekajacych ludzi, bo sama jestem raczej uległa. Mam wrażenie ze przez to nie wychodzi mi w każdej pracy i ze inni nie maja takich problemów.