Dołek psychiczny.

witam mam 21 lat i kompletny brak chęci do życia... Nie wiem już co mam mam robić.. Staram się nie myśleć o tym ale się nie da.. Wszystko mnie dobija.. Potrafię wstać i płakać ciągle się użalając nad sobą.. Kompletnie sobie z tym nie radze... I choć mam takie momenty, że już jestem pewna, że wszystko będzie dobrze to zaraz siadam i płaczę.. Każdy powód jest dla mnie dobry to płaczu... Najbardziej mnie chyba boli fakt taki, że nie mieszkam w Polsce.. tęsknię za rodziną.. I choć nie mam podbramkowej sytuacji to wszystko widzę w czarnych barwach... Ciągle mam obawy przed wszystkim, boję się ludzi, boję się wszystkiego co mnie otacza... ten stan już trwa około 3 miesiące.. Nie mogę wytrzymać sama ze sobą. Mam lęk przed uciekającym czasem.. Boję się mieć własne zdanie. Ciągle czekam aż ktoś mi coś powie... Nie wiem.. boje się, że jeżeli to teraz tak wygląda to w przyszłości będzie ze mną jeszcze gorzej. Czy ktoś miał tak samo? Czy zatrzymał się w jednym punkcie w życiu? Co zrobiliście?