Co byście zrobiły na moim miejscu ?

Zakładając , że macie taka sytuacje. Od długiego czasu jesteście same z wyboru, trochę zranione w przeszłości i nieufne. Pojawia się facet któremu się podobacie, zakochał się w Was, jest zupełnie w Waszym typie, jeżeli chodzi o wygląd. W dodatku z dobra praca. Kulturalny. Szanujący Was. Ale tutaj się konczy bajka , bo dochodzicie do wniosku, że on jest zamknięty w sobie, a jak już się otworzy to jest niesamowicie nudny i nie macie z nim o czym rozmawiać.Nie ma poczucia humoru.Jest powolny, na wszystko ma czas, nie potrafi podrywać itp. Taka trochę ciamajda. Ładowałybyście się w taki związek?

po co?

Hmm, sama nie wiem. Chyba dałabym mu trochę czasu na ,,rozkręcenie się". Może on jest niepewny siebie i dlatego tak się zachowuje? Pobądż z nim trochę czasu, okazuj mu zainteresowanie i akceptację to może wyjdą z niego także te lepsze cechy?

OCZYWI<ŚCIE ŻE NIE WOLIMY TYLKO SZYBKICH ROOOCHACZY ZAPLADNIACZY, MACHAJĄCYCH FJUUUTEM Z PRĘDKOSCIĄ MLOTA PNEUMATYCZNEGO KTÓRZY CAŁYMI DNIAMI OPOWIADAJĄ O BUTACH I KIECKACH

spoko gość nie przesadzaj ")

Wiesz co, trudno to ocenić na podstawie hipotetycznego faceta. Jeśli bym go darzyła dużą sympatią to tak. Jeśli uważałabym, że zupełnie do siebie nie pasujemy to nie. Ja akurat lubię nieśmiałych introwertyków, ale jeśli się z nim nudzisz i nie lubisz spędzać z nim czasu to lepiej się nie pakować.

Nie cierpie nudnych,ciapowatych ciap,mrukow i do tego jeszcze w okularach to straszne.Przy takim to mozna zeswirowac.

jak nie jesteś wystarczająco duża by samej ocenić czy chcesz czy nie to sobie odpuść ,ja na Twoim miejscu bym wiedziała

Może on też był zraniony tak jak Ty i na zimne dmucha.

Wygląd to nie wszystko, chcrakter, osobowość, to coś. Z zamkniętym mrukiem się nie wytrzyma na dłuższą metę.