Długotrwały problem

Witam, piszę do Was z takim problemem, bo nie wiem już jak rozmawiać o nim z bliskimi. Od 10 lat mam problem z samookaleczaniem się, mam 23 lata, chodzę normalnie do pracy, mam chopaka.. Jednak problem nadal istnieje. Czuję czasem, że nie jestem nikomu potrzebna, że nawet gdyby mnie zabrakło nie zrobiło by to różnicy.. Bardzo często się ''zawieszam'' i chce mi się płakać, wiem, że to depresja.. Boję się pójść do psychologa bo wiem, żę uświadomi mi jak poważny jest mój problem. Wizytę mam 10 marca. Chciałabym jednak zasiegnąć Waszych opini i porad, podzielić się doświadczeniami. Czasem zaczynam się siebie bać bo nie chce skrzywdzić swoich bliskich. Co o tym wszystkim myślicie?

Napisałaś tyle zdań i ani słowa o przyczynie, a przecież jest jakas Pewnie złe relacje w rodzinie skoro mieszkacie pod jednym dachem i nikt nie widzi ze od lat sie okaleczają i masz depresje Gdzie w tym wszystkim sa twój rodzice ?

Niestety, ale rodzice o tym wiedzą.. Zaczęło się kiedyś z głupoty a przekształciło się w poważny problem. Wcześniej było z jakiegoś ważniejszego powodu, później już z po prostu z każdego. W pogłębieniu tego problemu pomógł mi mój były, który przez 3 lata mnie zdradzał i wmawiał, że jestem za gruba.. Więc ciagle się za to karałam. Rodzice chcieli mi pomóc, ale odmówiłam.