Bardzo źle

Mam dość poważny problem,od ponad roku moje życie zmieniło się całkowicie.Non stop czuje smutek,żal,przygnębienie.Czuję że już umarłam wewnątrz,ciągle myślę,rozmyślam - myśli rozsadzają mi głowę.Nie jestem już sobą,nie potrafię realnie patrzeć na świat przez co nie potrafię budować relacji z ludźmi.Boję się że mój związek ledwo zipie przez to co się ze mną dzieje.Miewam ataki lęku,boję się chociaż nie wiem czego.Ciągle myśle o śmierci,pragnę już końca,nic nie czuć,nie myśleć ale myśl o tym jakie cierpienie zostawie rodzicom i bratu nie pozwala mi tego zrobić.Nie wiem co mam robić ani co mi jest.Ktoś z Was miał taki problem??Tylko proszę bez złośliwości....

odstaw to forum i zajmij się czymś w realu

Mam dużo zajęć w ciągu dnia,nie przesiaduje na żadnych forach czy facebookach.Spędzam mało czasu przy komputerze,chyba nie rozumiesz o czym mówie do końca

to wyjaśnij, ale nie wiem czy mogę ci pomóc

Co takiego stało się rok temu?

Ogólnie napisałam na tym forum bo liczyłam na to że natknie się na mój wpis ktoś,kto przechodził to co ja.Ktoś kto jakoś z tym sobie poradził.Gdybym żyła tylko światem wirtualnym,nie miała żadnych zajęć to wiedziałabym dlaczego moje życie z dnia na dzień bardziej przypomina egzystencje.Mam mnóstwo zajęć,znajomych i obowiązków ale depresja sprawia że ja umieram,nie życzę nigdy nikomu żeby musiał na własnej skórze odczuć co to znaczy. Pozdrawiam.

napisz konkretnie co się stało. ..pewnie to przez faceta. ..może czas zakończyć związek?

Wiesz że masz depresję? To mam nadzieję, ze ją leczysz.

O to chodzi że nic co mogłoby spowodować aż taki wstrząs psychiczny.W dzieciństwie sporo przeszłam ale nigdy nie uroniłam łzy nawet gdy wszyscy wokół płakali,zawsze byłam silna i każdy kto mnie zna doskonale o tym wie.Teraz nie poznaje już siebie,nie rozpatruje już nawet siebie pod względem człowieka,który może mieć jakąś wartość...

ja tak miałam ale przez faceta, dusilam się w związku. .gdy odeszłam w końcu odzylam. .

Rozumiem ale w moim przypadku mój facet nie ma z tym nic wspólnego.

Nie leczę,nie byłam nawet jeszcze u lekarza.Boję się tej wizyty i odwlekam ją jak mogę.Nie krępuje mnie fakt wybrania się do psychiatry tylko sam proces leczenia

Jesteś chora po prostu

....