Miłość czy lęk przed samotnością ?

Ty nie do konca szczesliwy, ona cierpi i szuka kontaktu. Kto wie, co zycie jeszcze przyniesie. Na przyklad w wieku 70 lat, kazde juz wolne i w koncu razem-moze byc historia jak z filmu.

Nigdy do niej nie wrócę. Nawet w przyszłym życiu (o ile takie istnieje) nie.

Nigdy do niej wróce.

Co zamierzasz robic dalej? Zyc dalej bez motylkow i czekac, ze moze sie cos zmieni? A jak sie nie zmieni to zyc z nia nadal i bez motylkow?

Będę starał się z tym żyć. Albo lepiej powiedziawszy być dorosłym i zapomnieć o dziecinnych zagrywkach. Przecież mam wszystko !

Prawie wszystko.

Chyba lepiej zyc z "prawie wszystkim" niz z wspomnieniami o motylkach ?

Miłość to akt woli, może, ale nie musi wynikać z uczuć, motylków w brzuchu i słynnego iskrzenia. To tak jak z wybaczeniem, jak z poczuciem troski o drugiego człowieka, jak z nienawiścią. Miłość kobiety do dziecka też jest aktem woli, ale osadzonym głęboko w podświadomości i utrwalonym przez ewolucję oraz swoisty nakaz społeczny. Instynktowne są tylko odruchy fizjologiczne, cała reszta to procesy zachodzące w mózgu w odpowiedzi na konkretne bodźce i myśli, które te bodźce wywołują. Miłość to proces, nie impuls. Prawda jest taka, że jak chcemy kogoś kochać to kochamy. Jak chcemy się bać, to się boimy. Wolna wola.

Czyli u mnie ten proces jeszcze nie jest sfinalizowany ?

Czasem ludzie sami nie wiedza jak bardzo kochaja :( musi sie cos stac ,cos bardzo bolesnego (ciezka choroba, smierc ,odejscie ) ,wtedy moze uswiadomisz sobie ,jak bardzo kochasz swoja zone.

chajtać się z kobieta, ktora cie wcale nie kreci odwazne albo glupie

Kto powiedzial, ze nie kreci ? Jest ladniejsza od bylej, w lozku tez mi jest lepiej. Racjonalnie rozumujac, musialbym losowi dziekowac za to, co sie stalo. A jednak meczy mnie tesknota za czyms, czego nie moge blizej sprecyzowac.

Takie spokojne zycie z czasem staje sie nudne :( mezczyzna potrzebuje wyzwan , emicji ,zdobywania, wiec nieraz kobieta musi byc troche jedza zeby mezczyznie dostarczyc takich doznan ;)

Czlowiek zawsze teskni za czyms czego niema ,a jak to juz osiagnie to znowu zaczyna szukac czegos nowego .

Powiem jej to. Spodobalo mi sie.

Jak cie kreci, to jakich motylkow ci jeszcze brak. Moze ci sie po prostu z nia nudzi i tyle. Chyba ze tesknisz na miloscia platoniczna to zapomnij.

Masz za dużo i ci się odbija...

Owidiusz, dobrze że doceniasz. Zobaczysz za kila lat, gdy kolejne małżeństwa wokół Ciebie będą się rozpadać z powodu szukania motylków Ty przypomnisz sobie dzisiejsze rozterki i będziesz szczęśliwy. A za kilka lat jeszcze więcej razem z żoną przeżyjecie, jeszcze więcej godzin przegadacie, dziecię podrośnie, zaczniecie mieć więcej czasu dla siebie i stwierdzisz, że motylki są ulotne a Ty masz coś dużo ważniejszego. I będziesz szczęśliwy. A prawda jest taka, że najwięcej człowiek sobie komplikuje życie gdy nie docenia tego co ma a ciągle myśli, że gdzie inndziej byłoby mu lepiej. Ale to gdybanie bez 100% gwarancji. Potem już docenia, ale jak mówi przysłowie - mądry Polak po szkodzie. Tylko w tych kwestiach już najczęściej szkody są nie do naprawienia.

Ja w poprzednim małżeństwie miałam "tęsknotę za nieznanym" pogodziłam się i oswoiłam to uczucie, bo po 11 latach związku myślałam, że to normalne. Cieszyłam się związkiem, seksem kilka razy w tygodniu, ciekawym życiem. Podczas kilkumiesięcznego wyjazdu męża mnie zdradził, skok w bok- ciekawaość, wyjechał na kilkumiesięczną delegację, kobieta była innej rasy. Zostawiłam go, bo nie wyobrażałam sobie, że mogłabym być z kimś kto mnie zdradził, ale tak na prawdę, myslę sobie, że gdybym go kochała tak namiętnie, do końca na śmierć to bym mu to wybaczyła - zabiła, ale wybaczyła na końcu. A tutaj 11lat życia strzepnęłam z siebie niczym pył...dla mnie samej to było szokiem, bo bolało, ale jego oszustwo a nie złamane serce. Po kilku tygodniach(!) poznałam miłość mojego życia, jesteśmy razem już 5 lat, jak przypominam sobie pierwszy pocałunek to mnie nadal w dołku ściska i dreszcz po plecach przelatuje, uczucie tęsknoty "za nieznanym- zniknęło". Jakby mnie zdradził to byłby dla mnie koniec świata...ale i tak bym go chciała, nienawidziłabym go, ale nadal chciała. Na szczęscie on mnie kocha równie mocno. Ja nie miałam dzieci z EX i mysle, że nie odeszłabym gdybym je miała, bo człowiek powinien być bardziej odpowiedzialny kiedy ma dziecko.

Zobaczysz jak ja stracisz. Przyzwyczailes sie do dobrego i chcesz jeszcze wiecej. Moja odeszla tam, gdzie pokoj***ardziej niebieskie. Minelo 7 lat a ja dalej nie umie sobie ulozyc zycia. A wydawalo mi sie to wszystko juz takie nudne, banalne, szarosc zycia codziennego. Teraz marze, zeby do tego wrocic, do kazdej chwili, momentu, nawet klotni z nia...

odwieczny dylemat; glos serca czy rozsadek ?

:-D

Kazda milosc z czasem wygasa, pozostaje przyzwyczajenie i lojalnosc.

Z ta roznica, ze tu sie chyba w ogole ta milosc nie zaczela :-)

A co to w ogole jest MILOSC ?

Dawanie i otrzymywanie

Tez chcialbym to jeszcze raz przezyc. Niestety, w moim wieku to juz raczej nie mozliwe.

W kazdym wieku jest szansa na milosc. Niestety ja uwazam, ze milosci prawdziwej doswiadcza sie raz w zyciu, jesli sie ja straci nigdy tych motylkow juz nie bedzie . Jestem tego przykladem dlatego dbajcie o milosc i nie pozwolcie jej wygasnac. To prawda, ze potem inaczej to zazwyczaj wyglada ale nie musi. Wlozcie w to troche sily i energii i dbajcie o nia jak o wlasne dziecko.

Czyli jak sie w "dziecinstwie" przezyje ta "wielka milosc" to juz pozniej, w dojrzalym zyciu, nie mam na nia szans ?

Ja nie pisze o dziecinnych milosciach. Do prawdziwego uczucia potrzeba tez wiele dojrzalosci. Wierz mi, ze takie cos da sie odroznic. Kazdemu takiej zycze.