Nienawidzę macierzyństwa

Witam, jestem matką dwójki dzieci i po kilku latach macierzyństwa dochodzę do wniosku, że to był największy błąd mojego życia. Czuję się jak cholerny niewolnik związany swoimi dziećmi jak kajdanami. Piszę to ku przestrodze dla tych, dla których nie jest jeszcze za późno. Same dzieci to jeszcze małe piwo, ale cała otoczka ich dotycząca to niewolnictwo przed którym nie można uciec. Kobieto!!! począwszy od szpitala położniczego, a skończywszy na własnej trumnie, nie jesteś już panią samej siebie. Chyba że wyjedziesz do buszu, założysz palmową spódniczkę i pozwolisz swoim bachorom na wzór tubylców piec węża nad ogniskiem. NIE NIE NIE i jeszcze raz NIE macierzyństwu.

akurat wierze, że jesteś mamą.

Masz bliźnięta? Bo jeśli nie to nie rozumiem skąd w Tobie tyle nienawiści do tej roli skoro widziały gały na co sie pisały. Generalnie przed ciąża i porodem to człowiek naczyta sie tych cudownych wpisów na temat macierzyństwa i myśli sobie ze to taki śliczny różowy bobasek którego wozi sie w wózku i tylko śpi albo grzecznie siedzi. Rzeczywistośc jest inna niestety. Sama ciąża to niestety rujnowanie przez 9mc kobiety a poród jaki kto wybierze nie jest super łatwy i przyjemny ja miałam cc na życzenie i dla mniej to mniejsze zło ale i tak katastrofa-niestety w doniczce na balkonie nie da sie wysiac dziecka. Pozniej wstawanie w nocy i laktacja-mi szkoda było piersi wiec dałam mm. Ząbkowanie-u nas od 3,5 mc sie zaczęło i ciagle było praktycznie do roku wszystkie zeby były. Nauka spania bez smoczka,samodzielnego zasypiania otd itd itd sama gdybym wiedziala jak to wyglada odlozylabym te decyzje na pozniej choć teraz mam 26l i w sumie wszystko-meza dom dziecko samochód firmę tyle ze co sie naza/pier/dalam koło tego to moje zatem wole juz miec to za sobą i wiecej dzieci stanowcze NIET