Jak reagować na brak szacunku?

Moja rodzina nie ma problemu z tym, żeby mi np. zasugerować, że jestem brzydka. Mają prawo tak sądzić, ale chyba mówić mi tego nie powinni? Boli mnie ten brak szacunku, a jeszcze bardziej doskwiera mi, że nie wiem jak go wypracować czy wymusić. Jak powinnam reagować? Bo na razie mogą mi powiedzieć najgorsze rzeczy, bo wiedzą, że nic z tym nie zrobię, bo i co? Płakać, kłócić się? Nie wiem :O

oj tam kłócić. po prostu odgryzaj się za każdym razem, to w końcu zaczną się bać cię obrażać, żeby się o sobie znowu miłych rzeczy nie dowiedzieć

moja rodzina tez mna pomiata i ten sam mam problem

Ale jak mam się odgryzać? Może jakiś konkretny przykład? Ogólnie potrafię to robić, ale co np. powiedzieć matce, gdy wyraźnie sugeruje mi, że jestem brzydka?

No jak to co, powiedz, że brzydka mtka to i brzydka corka. I tyle...Chyba po kims urodę odziedzczylas, cy jestes adoptowana?

Akurat nie jestem do niej za bardzo podobna. Ale to tylko przykład, można je mnożyć, a mi brakuje elokwencji w takich przypadkach i też nie umiem za bardzo mówić chamskich rzeczy :O

Zgadzam się gościem powyżej

Co to za matka która mówi swojemu dziecku że jest brzydkie? Powiedz jej że wolisz być brzydka niż p*****lnięta

Ale na tyle się ze mną nie liczą, że nawet nie zrobi na nich wrażenia jak powiem na ich temat coś niemiłego :( Raczej myślałam, żeby odgrywać się w inny sposób, np. gdy będą coś potrzebować, ale to z kolei wymaga czasu i cierpliwości

Ale codziennie tak cię tyrają? Chooy, a nie rodzina.

Nie że codziennie, nie jest tak, że mi specjalnie jakoś dogryzają, po prostu to jest tak, że mogą powiedzieć, co im ślina na język przyniesie w danej sytuacji, nie zastanawiając się, że robią mi przykrość. Na przykład opalam się, a ojciec do mnie "Schowaj te schaby" :O (nie jestem gruba, mam XS tylko tłuszcz mi się na brzuchu odkłada), super nie? :O

nie wolno reakcji odwlekać w czasie, bo nie skontaktują, że to rewanż za przykre słowa wypowiedziane kiedyś - ludzie tego pokroju są jak psy, a psa jak zrobi kupę na dywan, to trzeba karać od razu, za pół godziny nie zrozumie dlaczego, będzie tylko czuł, że jesteś dla niego niemiła i znowu nasra

Ciekawe to.

W rodzinach często tak bywa. Nie obchodzi ich jak się z tym czujesz. Jest tak, bo wśród bliskich pokazujemy jacy jestesmy naprawde. Wniosek? Taką masz rodzinę jaką widzisz. Jednak rodziny się nie wybiera. Możesz ją odrzucić, albo tolerować i wykorzystać coś z niej dla siebie, czegoś się nauczyć.

Odrzucić? Raczej nie wchodzi w grę, bo to rodzina.

Jak to wykorzystac? 

Nauczyć się dystansu do samej siebie i swoich wad. Zakreslac granicę kiedy ktoś okazuje brak szacunku i lekcewazenia. Metod jak utrzec komuś wtedy nosa taktownie ale stanowczo. Prosić o traktowanie z szacunkiem taktownie i stanowczo. Nie odplacac tym samym, bo to głupie. No i wiele jeszcze innych szlachetniejszych zachowań po których bedziesz miala wiekszy do siebie szacunek niz oni do siebie. 

Z glupimi ludzmi faktycznie nalezy postąpić jak z psami. Karcic za złe zachowanie, a nagradzac za dobre. Będą jeść Ci z ręki.

Powodzenia!