Nie chce mi sie żyć

Do niczego sie nie nadaje, jestem najgorsza w grupie na studiach. Zamiast dzisiaj tak pojechac to stchórzyłam. Nie przygotowalam sie na zajecia. Wszystko odkladam na ostatnia chwile. Czas spedzam tylko w internecie. Nie mam znajomych, tzn jedna kokezanke ktorej kiedys odmowilam spotkanie pod pretekstem, ze bede sie uczyc angielskiego, a siedzialam przed kompem. Chcialabym zmienic otoczenoe, ale przed soba nir uciekne, a jak wyjade do miasta, to moze byc gorzej. Nirch ktos mnie op******i...jak sie zabrac za siebie. Czuje jak zycie mnie omija, czuje sie źle z ludźmi, ze caly czas mnie oceniaja, ze jestem do niczego. Czuje sie glupia i bezwartosciowa, samotna. Nie potrafie zalapac konktu z ludźmi. Ten stan utrzymuje sie od prawie 4 lat.

A kogo to obchodzi ?.

12:33 jeżeli ciebie to obchodzi to nie zabieraj głosu.

No wlasnie, nikogo. To jest najsmutniejsze. Rodzicow ,a raczej tylko mame obchodzi to, czy ide do szkoly czy nie. I tyle.

Up

Up

Mam podobnie:/ A co studiujesz? Pewnie tylko sobie wmawiasz, że jesteś najgorsza

Techniczny kierunek na politechnice. Uwierz, jestem, jak mam zaległości aż z liceum?

No to się ucz! Nie siedz i nie narzekaj, że masz zaległości tylko zacznij je nadrabiać. A poza tym gratuluje dostania się na techniczny kierunek na politechnice! Samo to, że to studiujesz powinno podnosić Twoją samoocenę! A co ja mma powiedziec, ja ide na anglistyke, bo na nic innego się nie nadaje. Jestem kompletną idiotką z przedmiotów ścislych, więc nie narzekaj

Dziękuję za miłe słowo.

Dziękuję za miłe słowo.

Dziękuję za miłe słowo.

Powiem ci tak laleczko. Sama napisalas co ci jest, wiec wiesz. Eliminuj kazda przypadlosc po woli a osiagniesz cel. Poco cie opiepszac, to pogorszy sprawe. Ktos ci powie wes sie w garsc. Do kibla cie ktos prowadzi? Nie idziesz bo musisz. Z tymi problemami tez se poradzisz bo musisz. Nieda to sie parasola w tylku otwozyc:-P

dostałaś się na politechnikę i masz kompleksy??? Przecież nie każdy tam się może dostać.

Na zaoczne każdy może się dostać... Chodzi o to, że przeraża mnie ilość materiału jaką muszę opanować aby być dobrym inżynierem. Że nie dam rady, że sobie nie poradzę i tylko stracę czas.

Też mam z tym problem i dlatego często uciekam/unikam/ rezygnuje z czegoś.. Nie wiem może próbuj dzielić sobie materiał na części

up

No spokojnie. Każdy ma jakieś wątpliwości. Niezależnie na jakich studiach jesteś. Też czułam się jakbym była najgłupsza z roku, jakbym nie umiała podstaw, jakby to nie było moje miejsce. Ale z czasem zrozumiałam,że wcale tak nie jest, a wszystko zależy ode mnie. Co można zrobić? Wiem, że łatwo jest powiedzieć, ale to TY sama musisz sobie powiedzieć, że czas coś zmienić. Nie oczekuj, że jutro się obudzisz i wszystko będzie dobrze. Wcale nie będzie. Małymi kroczkami do celu! Wyjdź z domu, rusz się. Spotkaj się ze znajomymi z roku, na pewno będziecie mieli o czym pogadać. Chociażby o studiach. O ludziach z roku, wykładowcach, zajęciach. Inne tematy przyjdą z czasem. Jeśli nie czujesz się dobrze z ludźmi ze studiów to spróbuj gdzie indziej. Może jakieś stare znajomości odśwież? Jak to się nie da to idź do obcych. Do klubu, do parku. Jak się nie uda zagadać do nikogo, bo będziesz miała opory to spróbuj znaleźć kogoś przez internet. Ale z głową, żeby nie wpakować się w jakieś szambo. Może jakaś grupa miasta na fejsbuku?

Tyle jest możliwości. Masz tą koleżankę, której kiedyś tam odmówiłaś spotkania. Uderz do niej! Może ona wciągnie Cię w jakieś towarzystwo. Nie marnuj życia przed kompem!

Ok. Kiedyś trzeba zacząć.

U mnie było to tak, że nic mi się nie chciało, nie chciało mi się wyjść z domu by się spotkać z kimkolwiek. Starałam się na siłę odbudowywać jakieś stare znajomości, ale to nie są prawdziwe przyjaźnie. Czułam się strasznie samotna. Rozwiązanie przyszło jakby znikąd. Szukając w Internecie ludzi z podobnymi problemami znalazłam stronę http://energiaduchowa.pl i zamówiłam oczyszczanie aury. I nagle po kilku sesjach zaczęłam nabierać sił do życia. Teraz w wolnym czasie nie przesiaduję już w domu, lecz spotykam się z ludźmi. Nauczyłam cieszyć się z tego co mam, po prostu zmieniłam podejście. Dlatego głowa do góry, nie ma problemów nie do pokonania.