S.O.S kto porozmawia?

Jest tu ktoś,kto chciał założyć rodzinę ale mu się z roznych powodow nie udało i żyje sam?Jak dalej żyć ,wiedząc,że tego akurat się nie spełni?Może jakiś partner kiedyś tam,wielkie "może", ale rodziny nigdy już nie będzie :/ Co zrobić dalej z życiem? Praca?Hobby?Może wolontariat? Co robić?Jak uciec?

nigdy nie mów nigdy

no dla kobiety jest troszku gorezj bo zegar tyka

"Uciec ale dokąd", taki film z Van Damme mi się przypomniał.

Niestety "nigdy" jest niemal pewne:( Co dalej robić? Jest ktoś w takiej sytuacji?Jak zdjęcie z tym?Nie tak to miało wyglądać.Ale stało się.

Jeśli zakładasz temat to napisz konkretnie o co chodzi albo sobie daruj, bo z Twojego stękania wywnioskować można jedynie że jesteś nienormalna.

Ile masz lat, że sama się już skreśliłaś?

Patrz post nr jeden.Jaśniej się nie da.twój problem,że nie rozumiesz.

Jaśniej sie nie da i mój problem? Kolejna paniusia truje tyłek. Szkoda na Ciebie czasu. Idź spać.

Inaccessible- w lipcu,niestety,będzie już 38.Więc skreślenie jak to ujmujesz jest zrozumiałe.Z tym to się nawet godze.Ale do końca nie wyobrażam sobie dalszego życia.Muszę coś wymyslic.

Nie za wcześnie trochę? Moja szefowa ma 40 lat i w tym roku wychodzi za mąż (po raz pierwszy). Moja mama urodziła mnie w wieku 45. Koleżanka mojej nauczycielki ze szkoły urodziła dziecko w wieku 52 lat. Zawsze możesz też wyjść za dzieciatego wdowca albo adoptować dziecko.

Dzięki ale nie bardzo.Czytałam kiedyś o adopcjach i w wieku 40 lat sa małe szanse.A jeszcze jakby mąż był parę lat starszy to w ogóle. Zresztą to nie byłoby moje dziecko,nawet jeśli wyszłabym za wdowca z dzieckiem,to ono też prędzej czy później wytkneloby mi,że przecież nie jestem jego matka,więc nie mam nic do gadania. Chodziło mi o to,że nie będę mieć swojej rodziny i swoich dzieci.

Ale dobra,ztym jakoś się muszę pogodzić.Tylko ciekawilo mnie czy są gdzieś osoby,które też chciały mieć rodzinę,a jej nie maja i jak sobie z tym radzą?Jak zyja?