ja i 4 lata młodszy chłopak i moja bezradność

cześć, piszę tutaj w bardzo nietypowej sprawie, nigdy nie myślałam że napiszę na forum, ale do rzeczy. byłam na wakacjach u mojej babci, jakieś 30km od domu. moja babcia mieszka w małej miejscowości, gdzie sąsiedzi żyją ze sobą jak z rodziną. do sąsiadów dziadków przyjechał chłopak, 4 lata młodszy ode mnie z drugiego końca Polski, też do swoich dziadków. ja mam 20 lat, a on 16. może to denne, trywialne, ale według mnie jest przystojny, ma super rysy twarzy, ogólnie jest przystojny i będzie przystojny jako dorosły facet. nigdy nie spotkałam się z czymś takim, ale jest bardzo inteligentny. to koledzy z mojego liceum byli mniej dojrzali od niego. rozmawia bardzo ładnie, nie przeklina, mamy podobne zainteresowania. jest dobrze wychowany, bo to widać, przepuszcza w drzwiach itd. chodziliśmy razem na spacery, na koncerty, jakieś tam wiejsko-miasteczkowe posiadówy itd. dużo rozmawialiśmy, śmialiśmy się, mówiąc prosto z mostu, on jest w moim klimacie. ładnie się ubiera, żaden swag czy jakieś tam widzi mi się tunele itd. po prostu ładnie, odpowiednio, schludnie. jest bardzo przystojny, ciemna karnacja, śliczne oczy. i tu rodzi się wiele problemów. 1) odległość 2) wiek 3) rodzina. zaczynajac od 1) boję się, że minie mało czasu i o mnie zapomni, że wróci do porządku dziennego, szkoła, swoi znajomi i nie będzie miał czasu i ochoty aby napisać do mnie na fb zwykłego hej co tam. 2) wiadomo, 4 lata jestem starsza, boję się, że po czasie mogłabym sie czuć jak jego matka, nauczycielka itd. niby tego nie czułam w rozmowie, ale to był tylko tydzień z kawałkiem. sami wiecie jak ludzie reagują na różnice wiekowe. 3) rodzina.. co by powiedziała jego rodzina na to, a co moja? jego rodzina mogłaby mieć dużo przeciwko, że nie jestem dla niego, że nie jestem towarzystwem dla niego itd. co robić? poza tym nie mam pewności że on tak samo zainteresował się mną w jakikolwiek spokój, może byłam tylko koleżanką wakacyjną? to nie jest rozwydrzony dzieciak z tunelami, pseudo melanżykami. stroni od alkoholu, od papierosów. ma dobrze wykształconych rodziców, dobrze się uczy, mamy jednakowe pasje. co robić?

utrzymujcie kontakt, spotkacie się za rok i za rok i za rok aż różnica się wyrówna, może przyjedzie w ferie itd.

.,jak jego matka? przesadziłaś waćpanno :P jakbyś miała 35lat a chłopak 15,to mogłabyś snuć takie teorie.. ale oboje jesteście młodzi,bardzo,i tylko czas pokaże ,czy ta znajomość ewoluuje ,,czego serdecznie życzę

piszcie ze soba utrzymujcie kontakt do nastepnych wakacji

Jakbym czytala o sobie sprzed 20 laty.... tylko to ja wtedy bylam tą osobą przyjezdną... zauroczenie...spojrzenia...smiech...wyjechałam i z czasem zapomniałam poznałam w swoim wieku. Alw dzis jestesmy znajomymi na fb.

obyś nie poznałą nikogo kto zawróci Ci w głowie :)

pewnie wam przejdzie a szkoda molibyście być fajną para :)

hej ponownie tu autorka, co do tego, że czułabym się jak jego mama, to nie chodziło mi o nic wielkiego, po prostu czasami są rzeczy, których musiałabym go nauczyć, wiadomo, doświadczenie, prawienie jakiś morałów itd. kontakt chciałabym z nim utrzymywać :) powiedział że chciałby przyjechać za rok i że zrobi dużo aby tak było.

ogólnie jest przystojny i będzie przystojny jako dorosły facet x Nie byłbym tego taki pewien, bo osoby atrakcyjne w młodym wieku, często bardzo brzydko się starzeją.

pocałuj go , to pozostaniesz w jego glowie juz na zawsze.