Mój ojciec pije

Odkąd pamiętam. Niby uważa że nikt tego nie widzi, zawsze chowa i drinkuje. Uważa że super udaje ale ja po jednym jego lyku wiem ze pił. Od razu milutki (normalnie tez ale wtedy w specyficzny sposob), znajduje sobie coś do roboty i niby popija przy. Nie ma umiaru. Przychodzi zroboty najlepiej nic by nie jadł bo wtedy szybciej go bierze. Wypija popołudniami 0,5, częściej 0,7l. Po kilku belkocze w mowie, czepia się. Tak mi wstyd jak nieraz ktoś przyjdzie. Do tego od kilku lat ma dnę moczanowa w kostkach (od picia) i kuleje. Ściemnia ze od pracy bo dużo chodzi ale wszyscy wiemy. Nie wiemy z mama co robić. Ile pieniędzy na to idzie, ile zdrowia traci. Mam 30 lat i najchętniej bym się wyprowadziła by na to nie patrzeć. Ale żal mi mamy. Brat juz założył rodzinę, tez ma tendencję ale kontrolowana. Jego czasem drinki tata komentuje zawsze. A jak jemu zwróci się uwagę awantura. Jak jest spity unikam go. Wtedy wspomina to ze siedzi sam i pije. Parę razy z nim o tym rozmawiałam. Ostatni raz z 6 lat temu w wigilię. (Zawsze jest narabany, często płacze w ten dzień przez to, co roku proszę Boga by był trzeźwy chociaż raz) Nic to nie dało. Ma najróżniejsze skrytki na wode. Znam wszystkie. Robie czasem nalewki, trzymam u siebie. Wypił, nawet nie skosztowalam. Wypiera się i nie przyzna, pusta butelka zostaje i zwala na brata. Dziś zaczął urlop, będzie gorzej bo od rana. Juz mi się tym rzygać chce. Płacze jak to pisze. Nikt z moich znajomych nie wie o tym. Akurat nie trafili na niego w stanie %. Nie ma powodów pić super płatna praca, nikt nim tam nie pomiata, udana rodzina, piękny dom, samochód, zdrowie wszystkim w miarę dopisuje. Za tydzień wesele mamy bliskiej rodziny - on nie będzie pił. Wymyslil sobie. Ze pokaże ze alkohol nie dla niego, będzie dzwonił jak trzeba będzie. A tylko my wiemy co jest w domu.