Utrata kontaktu z najlepszym przyjacielem

Nie dostałem w tym roku akademika, zamiast tego wynajmuję pokój przy starszym małżeństwie. Jest to o tyle bolesne, że będę tęsknić za znajomymi z akademika. Najbardziej za współlokatorem, który był moim pierwszym najlepszym przyjacielem, kimś kogo darzę zaufaniem. Teraz się okazało, że powiodło mu się w życiu, rzuca studia, dostał dobrze płatną pracę, będą mu opłacać studia zaoczne, zazdroszczę mu powodzenia. Boli mnie fakt, że to ograniczy nasze kontakty do zera. Sam powiedział, że nie obiecuje, że kiedyś się spotkamy :( Był on dla mnie kimś, kogo nigdy nie miałem, a teraz zapowiada się, że wszystko się skończy. Nie będzie już z kim pogadać, nie będzie z kim się napić, z kim wyjść na miasto, skończą się wspólne imprezy. On ma innych przyjaciół i znajomych w mieście, w razie potrzeby wsiada w tramwaj i może rozmawiać, ja zaś nie mam tu nikogo innego. Teraz jestem w ciężkim stanie, jestem znerwicowany, mam do siebie żal, to wszystko mogło się inaczej potoczyć. Boli mnie ta strata i czuję, że bez wsparcia już nie dam sobie rady. Nie wiem jak wytrzymam na studiach i mam nawet zamiar je porzucić.

dziwny facet,przeciez o ile nie wyjechal gdzies daleko za granice mozecie sie normalnie widywac,chyba nie zamierza pracowac caly czas? kazdy ma jakis wolny czas