mowa nienawiści

szczególnie w szkole jest to powszechne. Ja chodząc do szkoły byłem bity przezywany tylko dlatego że byłem spokojny i nie odzywałem się zbytnio . Nikt nie reagował nauczyciele przymykali na to oko. A gdy rodzice przychodzili na wywiadówki nauczyciele mówili że jest super ze mnie lubią wszyscy. Ja oczywiście bałem się rodzicom powiedzieć cokolwiek bo byłem zastraszany ze jak powiem to mnie pobiją . Nauczyciele palcem nie kiwnęli żeby interweniować jak mnie bili inni . Miałem przypadek kiedy jeden ze starszej klasy mnie za ręce ciągnął po całym korytarzu , przechodzili obok uczniowie , była nauczycielka -NIKT dosłownie NIKT nie zainterweniował . Pamiętam to jak dziś czasy podstawówki . Potem poszedłem do gimnazjum . Tam spotkałem się z mową nienawiści . Byłem wtedy osobą dość odciętą od innych na uboczu, mało się odzywałem. Pamiętam że klasa mnie nie lubiała . Byłem traktowany jak inny, wszyscy z mojej klasy się ode mnie odsuwali . Mówili na mnie że jestem jakiś dziwny że nie pasuję tutaj. jak chciałem z kimś pogadać mówili "co cie to obchodzi ?" "s********j od nas" albo gdy chciałem zagadać to uciekali. Zwłaszcza był tak i jeden w naszej klasie co móiwł o mnie same fałszerstwa o mnie. To mnie bolało. To głownie przez niego wszyscy się ode mnie odwrócili. Zapamiętam te czasy jako czasy upokorzenia czasy w którym przyjaciele byli dla mnie pojęciem obcym , czasy w którym godzinami spędzałem w samotności bo nikt nie podszedł i ni zapytał "jak leci?" "jak się czujesz?" " może chcesz pogadać?" nie .. nikogo takiego nei było. Jedna dziewczyna z moje klasy ze mną chciała pogadać ale powedziano jej że nie warto.. uwierzyła ... upokorzenie było ogromne.. odczuwałem to na własnym ciele kiedy ktoś z innej klasy rzucił we mnie doniczką z kwiatkiem kiedy jadłem spokojnie śniadanie na przerwie .Ziemia dostała mi się do koszulki byłem cały brudny .. miałem dość wszystkich wtedy .. ale nic nie robiłem bo się po porostu bałem ale nawet nikt mi nie pomógł nikt mnie nie wspierał .. moja klasa była gdzieś na uboczu cos tam robili razem rozmawiali ... ale mnie do siebie nie dopuszczali bo byłem według nich kimś gorszym kimś kto nie zasługuję na prawdziwą przyjaźń na prawdziwe poszanowanie ... do tej pory nie mam zaufanych przyjaciół a mam 21 lat, zniszczoną psychikę i zero jakiegokolwiek życia..

często w szkole jest tak że przymyka się oko gdy dzieje się komuś krzywda.. taka jest rzeczywistość.. tylko jak jest już krytyczna sytuacja albo uczeń się powiesi czy coś to nauczyciele umywają ręce od tego.. jeśli ludzie nie zaczną reagować gdy dzieje się komuś krzywda to będzie się powtarza.. najłatwiej jest w ogóle nie reagować bo "co sobie inni pomyślą" ale nikogo nie stać na odwagę żeby pomóc słabszym.. by sprzeciwić się nienawiści... nikogo...

żyjemy w czasach kiedy ludzie uważają inność za coś co powinno się zwalczać .. bo bycie sobą nie jest już w modzie.. trzeba iść za stadem baranów.. byle by opluć poniżyć słabszych . teraz trzeba robić to co wszyscy bo tak jest najlepiej...

zgadzam się w 100% z autorem

na kafe też będziesz tyrany śmieciu

zycie toczy sie dalej i tylko od Ciebie zalezy,jak ono sie potoczy dalej.Normalne,ze w takim skupisku przeroznych osobowosci(szkola),ciezko ustac w szeregu,szczegolnie komus,kto jest cichy,niesmialy,zahukany..moze sprobuj dobrac takie towarzystwo,gdzie sie dowartosciujesz,jesli nie zrobili tego rodzice.

szykuj się bo dziś mam to głęboko w d***e