Jak żyć?

Dobry wieczór. Komuś muszę się wyżalić. 3 miesiące temu zostawił mnie mój pierwszy chłopak, bo 3 latach wspaniałego związku. Stwierdził, że chce spróbować czegoś nowego, innego. Umierałam setki razy. Nie mogłam jeść, spać, skupić się na czymkolwiek innym. Bolało, bo nie zadzwonił, nie pytał jak się czuję, czy w ogóle jeszcze żyję. Próbowałam o nim zapomnieć, znienawidzić - nie mogłam. 3 tygodnie temu mój ojciec po raz kolejny pobił moją mamę, która była z nim od 30 lat. Nienawidzę go. Przez 20 lat byłam świadkiem i ofiarą przemocy psychicznej i fizycznej, której dopuszczał się na nas nie zawsze przecież pijany ojciec. Ojciec, według którego powinnam "wypier.." z domu. Bo przecież pracuję i jestem pełnoletnia. Nie macie pojęcia ile wstydu i bólu doświadczyłam w swoim życiu. Od najmłodszych lat. Codzienny strach, że wróc***ijany. Że znowu doczepi się niepozmywanych talerzy, czy tego, że odsypiam 14 godzin pracy. Wyprowadziłyśmy się? Za duże słowo. Po kilku dniach koczowania u cioci, razem ze znajomymi zabrałyśmy z domu najpotrzebniejsze rzeczy i kilka sprzętów agd/rtv, które przez te lata kupiła i spłaciła moja mama. Razem z nią i ze starszą siostrą wynajęłyśmy mieszkanie, które utrzymujemy razem. W ten piątek miałam zacząć studia zaoczne. Szef postarał się dla mnie o wolne weekendy. Bedę zarabiała o 1/3 mniej. Mam wybór- wrócić do ojca alkoholika i się uczyć , albo studiować i nie mieć nawet na papierosy lub odłożyć marzenia na bliżej niesprecyzowaną przyszłość. Pytanie do Was: skąd wziąc w sobie siłe, żeby się nie zabić? Jestem już na granicy.

nie wracaj do ojca to oczywiste, ten człowiek jest już przegrany. Musisz skończyć studia. Masz całe życie przed sobą teraz kiedy uwolniliście sie od ojca. Skończ studia i wtedy rozwiniesz skrzydła

Jezus Chrystus Cię Kocha. Zmow N-O-W-E-N-N-E P-O-M-P-E-J-A-N-S-K-Ą!!! Jezus odmienij moje zycie!!!!! :)))))))

Zapytaj się rudego oszusta w Brukseli. Dobrze, że wybory niedługo to może się coś zmieni.