Kto to przechodzi ten zna problem ...

Witam. Jestem 22 letnim facetem. Mam głębokie problemy z moimi rodzicami. Otóż bardzo zatrzymują mnie przy sobie , i nie pozwalają mi żyć. Własne wybory w tym wieku to rzecz normalna. Jednak moje własne wybory są tłumione przez nadmierną troskę moich rodziców. Nie jestem jedynakiem, mam dwie siostry - starszą(28lat) i młodszą (17 lat), a jednak traktowany jestem inaczej niż moje siostry. Rodzice wybierają co mam robić a czego nie, rządzą się moimi wyborami. Nie uczyłem się tak dobrze jakby oni tego chcieli - uczyłem się na swoje możliwości , zawsze im pomagam w pracy . Sprzątam w domu, robię prace w ogrodzie , ostatnio nawet pracuję dorywczo - wszystko po to żeby ich jakoś odciążyć . Jednak oni odwdzięczają mi się krzykiem i ciągłym stosowaniem ograniczeń. Co ciekawe moich sióstr tak nie traktują , przynajmniej starszej. Chciałbym jakoś się uwolnić spod ich kontroli , złapać trochę wytchnienia, odpocząć psychicznie. Jednak ciągle są w domu awantury mimo tego że przychodzę zawsze na czas do domu od dziewczyny - co jest dla mnie wielkim nieporozumieniem . Nie wiem jak to dalej się potoczy ale nie widzę tego dobrze. Byłem wychowany w odosobnieniu od rówieśników , od dziecka byłem strachliwy , lękliwy . Bałem się poznawać nowych ludzi. I tak sobie mnie podporządkowali . Chciałbym dojść z nimi do jakiegoś porozumienia. Nie wiem czy jeszcze w ogóle jest taka możliwość, bo oni mają swoje racje , nie liczą się z moim zdaniem... chciałbym to zmienić ale wątpię czy cokolwiek się da..

Polecam książkę "Koniec współuzależnienia" do ściągnięcia w necie. Twój problem wbrew pozorom jest dość powszechny, a ta książka dosyć szeroko go opisuje.