Jestem narcyzem

Ale boleśnie potłukłam się o własny tyłek, uświadamiając sobie niedawno, że wcale nie jestem nikim wyjątkowym. Jestem przeciętnej inteligencji, przeciętna w rozumowaniu, przeciętna z wyglądu. Kiedyś myślałam, że jestem ciekawą osobą, i siebie doceniałam, a ludzie jeszcze to podsycali, karmiąc mnie komplementami. Może nie byłam przemądrzała, nigdy nie lubiłam się wywyższać, żeby podbić sobie ego, ale czułam się dosyć wyjątkowa. Chciałam w dodatku osiągnąć coś wysokiego, i wierzyłam, że to się uda. W zasadzie nadal chcę, ale.. Może to jednak źle, że myślenie mi się zmienia? Bo kiepsko się z tym czuję.