Ja chyba nie lubiłem matematyki przez moją nerwicę

i wysoki poziom jakiegoś hormonu stresu,za roztrzepany do tego byłem,mimo,że jak już było trzeba to w jeden wieczór potrafiłem się tego nauczyć.Za to uciekałem w wyobrazni w świat historii.

A ja uwielbiałem.Byłem genialny z matmy.Szkoda że nie poszedłem na studia matematyczne :-(

to czemu nie poszedłeś na coś ścisłego jak byłeś genialny,jak umiałeś matmę to fizyka dla ciebie to pikuś powinien być

Fizyka mnie nie kręciła,sama matematyka.Rozwiązywanie zadań,obliczanie,myślenie logiczne.Mój mózg działał jak kalkulator :-)

to głupi byłeś mimo zdolności,fizyka w liceum to nie było nic innego jak matematyka na poziomie podstawówki,ktoś kto był dobry z matematyki to fizyki by chodząc na kibel z książką się nauczył,nie wiadomo czy znalazłbyś pracę żeby wyrobić staż,ale mój szwagier któremu matka po znajomości załatwiła pracę zarobił jako inżynier pół miliona zagranicą,dzięki temu nie jest frankowiczem,ja gdybym był mniej znerwicowany i roztrzepany to bym celował np. w jakąś nawigację w szkole morskiej

Wiesz nie każdy miał możliwości i pieniądze,wieczne awantury w domu,ojciec alkoholik.Musiałem ukończyć technikum i wiać z domu.Ciesze się że chociaż to mnie się udało.Nie chodzi o to że miałem problemy z fizyką bo nie miałem problemów z żadnym przedmiotem ale matma kręciła najbardziej :-)