cieszę się

moja matka wyszła za mąż za bydlaka. założyła z nim bezmyślnie rodzinę i zniszczyła życie sobie oraz dzieciństwo mnie i bratu (bijatyki, policja, więzienie, kurator, sądy wyroki, strach, krew - koszmar ciągnący się latami). jestem sama i cieszę się że nie popełniłam tego samego błędu co ona - nie mam żadnego bydlaka dziś na karku co by mnie ciągle tłukł. nie mam również dzieci - cieszę się, że nie niszczę im dzieciństwa tak jak ona mnie (trzymając w skandalicznych warunkach, biedzie i przemocy domowej)

ano wiele kobiet stęka że samotne że biedne że jak to by chciał być z kimś, nie doceniają świętego spokoju, nie dociera do nich że bycie z kimś niekoniecznie jest usłane różami. czasem to koszmar a samotnosć nie wiem czemu większosć przeraża. mnie by przerażała patologia opisana wyżej

a co z bratem?

Tak to prawda.Najgorsze to wyjść za bydlaka lub bydlaczkę.

wiesz sa i faceci którzy tak jak ty mieli spieprzone dziecinstw wlasnie dlatego - i jest jedna nauka którą sie wyciąga z takich rzeczy- nie jest nią samotność bo samotność to kara . Jedyne czego nas to uczy to ze nigdy nei zrobie tego dziecku bądz swojej kobiecie bo wiem co sam/sama przyzwalem/am proste

wiesz sa i faceci którzy tak jak ty mieli spieprzone dziecinstw wlasnie dlatego - i jest jedna nauka którą sie wyciąga z takich rzeczy- nie jest nią samotność bo samotność to kara . Jedyne czego nas to uczy to ze nigdy nei zrobie tego dziecku bądz swojej kobiecie bo wiem co sam/sama przyzwalem/am proste X Bzdura, w większosci wypadków dzieci jak podrosna i zakładają rodziny , to powielają schemat znany z domu rodzinnego, bo innego schematu funkcjonowania rodziny nie znają i ten znany z domu rodzinnego uważaja za normalny. Bez psychologa czy terapii ludzie z domów w których była przemoc/alkoholizm/poniżanie itd. powielają schemat jaki znaja od dzieciństwa

autorko, to nie jest powód by raptem obrażać się na wszystkich ludzi, na dzieći, małżeństwo i macierzyństwo. To zdarza się tak częstą, te same rzekome problemy. Nie chcąć jednocześnie umniejszać twoim indywidualnym przeżyciom, wiedz, że przypadek twój nie jest 'ekstremalny'. Cóż, analizując, to całkiem normalne jest :P, nikt z nas, nikt nie jest na 100% zadowolony z dzieciństwa, nikt z nas, nikt nie przykłada ręki do układu Matka-Ojciec-dziecko-rodzina, w którym wyrastał. Jednak wielu ludziom to się udaje, zmieniają się, modyfikują, dostrzegają pozytywny aspekt życia z bliskimi, spójrz więc na temat ze strony pokrzywdzonych i podejmij walkę ze sobą, bo warto :)

zawsze bedzie koszmar jak ludzie sie nie dobiora