Pytanie do kobiet...

Witam, Mam taką sprawę, która dotyczy pewnej dziewczyny z pracy. Jest ona z innego działu, cicha i mało kontaktowa. Na imprezie ku memu zaskoczeniu podeszła do mnie i podała mi drinka, ale mało mówiła i głównie obserwowała. Zauważyłem, że jakoś cześto przebywa w moim otoczeniu, choć zmieniałem miejsca. Pozwoliłem sobie zagadać i objąc dziewczynę. Nie miała nic przeciwko. Choć na krótko - nie chciałem być nachalny. Później zauważyłem, że gada z koleżnką i patrzy na mnie. Ale dziwne jest, bo raz powie cześć, raz nie. Ale nie patrzy się w oczy. Również od momentu imprezy zawsze je z takimi 2 koleżankami obiad. Jakoś 15-20 minut po moim przyjsciu do kuchni. Ja siedze to nie dosiądzie się do mnie. Choć chciałbym zaproponować jej, żeby usiadła to się nie patrzy w oczy. Jeszcze co zauważyłem to zawsze siada na przeciwko mnie, ale się nie patrzy w oczy. A gdy zmyje gary i wyjde z kuchni, to przyłapałem ją jak się patrzy, gdy wychodzę. Problem jest w tym, że ona jest włoszką z północy. Nie znam ich temperamentu. Choć jak wspomniałem ona jest z tych cichych, spokojnych. Jak to powiedział kumpel włoch, że w jego ocenie ma trudny charakter. Również jak składałem życzenia urodzinowe po włosku innej koleżance z pracy to "mój obiekt zaintersowania"zaczął się śmiać (tylko ona), choć tego dnia płakała i dużo rozmawiała przez telefon. Zadaje Wam drogie Panie to pytanie, ponieważ chce się upewnić że nie mam do czynienia z iluzją i nie oszukuję sam siebie. Ale ten kontakt wzrokowy i jej dziwne zachowanie przy mnie. Mijać sie na korytarzu, albo siedziec na przeciwko siebie i nie spojrzeć się w oczy? Pozdrawiam, Kolocolo