mąż wychowany przez mamę i babcię

mój problem polega na tym, że za nic nie potrafię się zbliżyć do rodziny męża. jesteśmy 2 lata po ślubie, na dorobku, dzieci nie mamy, ale planujemy. mieszkamy w rodzinnej miejscowości męża i teoretycznie jest dużo okazji do spotkań z jego rodziną, mamą i babcią, a w praktyce one zapraszają tylko jego! dla mnie są w miarę miłe, choć babcia potrafiła mi nieraz powiedzieć coś niby śmiesznego, ale przykrego, co jest tłumaczone tym, że ma 89 lat i jest stara, więc jej można. bywamy razem u nich na obiedzie raz na miesiąc, dwa, a mąż sam odwiedza je codziennie lub co drugi dzień, inaczej są obrażone. dziadek męża zginął w wypadku, gdy jego mama kończyła podstawówkę, ojciec zostawił rodzinę po roku, dwóch mieszkania z żoną i teściową, czyli babcią męża. od urodzenia męża wychowywała mama sterowana przez babcię ;) nie mam pojęcia, co zrobiłam nie tak, że nie potrafię się odnaleźć w tym kobiecym gronie... dodam, że mama męża ma w stosunku do niego olbrzymie wymagania i ciągłe pretensje, co wygląda mi na odbijanie sobie żalu po jego ojcu, a babcia jest zakochana we wnuczku, dosłownie! mówi do niego pieszczotliwie, nawet na urodzinowej kartce napisała pieszczotliwie jedno z jego określeń, które stosuje. wnuk jest dla niej najlepszy pod słońcem i to nie są tylko wnioski, ona o tym mówi! ja spokojnie tego słuchałam zawsze, nigdy nie odważyłam się nawet półsłówkiem wspomnieć, że mąż ma jakiekolwiek wady. co więc do cholery robię źle?

mąż złości się, gdy babcia nazywa go pieszczotliwie przy stole, przez telefon, jest zażenowany, ale sam mi powiedział, że kiedyś jej zabraknie i będzie mi tego wszystkiego brakowało... babcia jest dla męża niesamowicie ważną osobą, wydaje mi się, że ważniejszą niż matka, bo starszą i to ona miała decydujący wpływ na wszystko, zresztą do dziś rządzi dorosłą córką i pewnie chętnie by rządziła dorosłym wnukiem. czy te relacje mają szanse na normalne rodzinne relacje, czy brak mężczyzny w tamtej rodzinie skreśla całkowicie normalne relacje i każde z nielicznych spotkań to będą zachwyty babci nad moim mężem trwające kilka godzin? czy da się z tą rodziną kiedykolwiek spotkać na obiedzie, pogadać o bzdurach w neutralnym tonie, pooglądać tv jak każda polska nudna rodzinka? :D tracę złudzenia.

A jak między tym wszystkim zachowuje się Twój mąż. Piszesz, ze odwiedza swoja rodzinę codziennie, ale czy jest zżyty z nimi, czy robi to z obowiązku? A jak reaguje na ich stosunek do Ciebie?

dla jasności sytuacji dodam, że mama i babcia męża utrzymują niezbyt zażyłe relacje z dalszą rodziną, święta spędzają tylko w swoim gronie i oglądając zdjęcia męża z przeszłości, na każdym jest on w centrum wszechświata, zachwycona babcia i na końcu mama. nigdy nikt mną się tam nie zachwycał, nie pochwalił, wiem, że żadnej wcześniejszej dziewczyny męża też nie chwaliły za nic. najlepsza dla męża jest chyba jego babcia i taki wniosek? zazdroszczę koleżankom, które mają w miarę normalne relacje z rodzinami mężów, chociaż wiem, że bywają większe dramaty niż babcia zakochana we wnuczku i opowiadająca o tym bez przerwy, naprawdę BEZ PRZERWY.

Jezeli kochasz meza to powinnas byc zadowolona z takiej sytuacji. Byl i jest kochany i dlatego potrafi kochac Ciebie. W Twoich postach widze zazdrosc. Ty pewnie nie bylas tak bardzo kochana przez Twoich rodzicow. Sytuacji nie zmienisz przez krytyke. Ty po prostu bardzo tesknisz za taka miloscia i uwaga.

a jak bedziecie miec dziecko to on tez bedzie tak do nich latal??? ogolnie dosc chora sytuacja, zalozyl rodzine i jej powinien poswiecac najwieksza uwage swoja droga matka i babka nie maja zadnych kolezanek, swojego zycia???

zazdrość o to, ze jego babcia jest w nim zakochana i bez końca o tym opowiada? dosłownie :) że jest najprzystojniejszy, najmądrzejszy, najlepszy i ja na pewno lepszych nigdy nie widziałam... ile można tego słuchać? nie oczekuję peanów na swój temat, ale każde z nielicznych spotkań to achy i ochy jego babci o nim. i oczywiscie, że myślę o tym, czy jak będziemy mieli dziecko to też będziemy słuchać o wspaniałości tatusia? to jest męczące i dziwne, nie ma innych tematów, nie ma o czym porozmawiać. nie, nie mają innych koleżanek. są we dwie na świecie plus mój mąż - oczko w głowie babci.

i nie, nie mają swojego życia. babcia jest sama od wielu lat i ma tylko córkę, a córka też jest sama i ma matkę, a obie mają mojego męża i się karuzela kręci :)

Autorko,masz problem? chcesz mącić? co ci nie pasuje? przeszkadza ze staruszka kocha wnuka?a jak nie pasuje ze są normalną rodziną to wypad do swoich starych i pozamiatane.Tego kwiatu jest pól swiatu.

Jeju, babcia ma prawie 90.lat! Fajnie, że w tą stronę jej "odbilo"

co ci nie pasuje? przeszkadza ze staruszka kocha wnuka? & Nie łudź się, gośćko, to nie jest miłość tylko jakaś forma zniewolenia, tzw pie/r/dolca.

Trafiłaś do specyficznej rodzinki.nigdy nie będziesz miała normalnych relacji z nimi. Tam brakowało faceta do równowagi życiowej i babom się poprzestawiało w głowach. Dużo zależy od twojego męża jak on będzie wasza relacje przedstawiał na tle tego cyrku.

wczoraj o jakim zniewoleniu piszesz"dziewico"? Najgorszym zniewoleniem jestescie wy durne babole gdzie to myslicie ze wasz facet jest dla was na wyłącznośc.Inni sie nie liczą,nie liczy sie matka,babcia,ciotka,bo to wy teraz chciałybyscie decydowac o losie faceta.A takiego wała :) stare przeżyte rury:):):)

nie mam zamiaru "zniewolić" męża :) nie pisałam o tym, że chcę, by mniej odwiedzał rodzinę, tylko o tym, że ta rodzina jest bardzo specyficzna i za nic w świecie nie umiem się tam odnaleźć. czuję się jak zbędny kawałek pełnej układanki. "kobiety jego życia", jak je nazywam, potrzebują do szczęścia tylko jego, wychowywały go dla siebie, jest ich całym światem, ja jestem jakimś tam dodatkiem, oczywiście cieszyły się, że się ożenił, ale chyba dlatego, że ich cudo nie mogło zostać niedocenione i być kawalerem, tak to odbieram. mąż za każdym razem jest strasznie zażenowany, nie lubi też komplementów ode mnie, sprawia wrażenie "zagłaskanego na śmierć", ale czuje się im niezbędny do życia i odpowiedzialny za ich nastroje (ciągłe wymogi mamy i zakochanie babci, tak, to wygląda jak zakochanie!) ja jestem wychowana przez rodziców, mam starszego brata, moja rodzina też widzi, że ja w relacji z męża mama i babcią czuję się jak kosmita... mój tato umie pogadać z moim mężem o samochodach, o pracy, o pogodzie, mama to samo, a tamta rodzina traktuje mnie jak dodatek do ich cudu świata!

nie ma tam żadnej bezpośredniej wrogości, ale czuję, że coś tam nie gra. jestem dodatkiem, mama i babcia męża mnie praktycznie nie znają, co z tego, że co jakiś czas odsiedzę tam i wysłucham słów jego babci o tym, że ja na pewno nie widziałam nigdy przystojniejszego/mądrzejszego/zaradniejszego itp mężczyzny na świecie i czym ja sobie zasłużyłam, że on mnie wybrał, że to cud mi się przytrafił, że powinnam dziękować za to, bo to wspaniały człowiek, a babcia go tak cudownie wychowała (podkreśla swoją znaczącą rolę w wychowaniu wnuka). ile można tego słuchać? i nie jest to traktowanie jako gadanina staruszki, tylko jako fakty! nieraz słuchałam, że mam o niego dbać, jaką zupę lubi, jakie kotlety, nieraz wyć mi się chciało! jego babcia mówiła to z pełną powagą i troską o wnuka.

oczywiście moja rodzina nie jest doskonała, jak i każda inna, ale znajduje się w niej miejsce na mojego męża, do którego można się odezwać po prostu normalnie, bez ochów i achów o nim, ale też bez żadnych ochów i achów o mnie. mąż traktowany jest jako osobny byt :) nie jak dodatek, w zasadzie zbędny, jak ja u niego. ojciec z bratem nieraz śmiał się, że mój mąż jest nawet w porządku jak na faceta wychowanego przez taki babiniec :P mama i babcia męża są bardzo ze sobą zżyte, tam zwyczajnie nie ma miejsca dla jeszcze jednej kobiety, zwyczajna rozmowa będzie jak zdrada ścisłego rodzinnego układu. czy da się coś z tym zrobić?

gość dziś wczoraj o jakim zniewoleniu piszesz"dziewico"? Najgorszym zniewoleniem jestescie wy durne babole gdzie to myslicie ze wasz facet jest dla was na wyłącznośc.Inni sie nie liczą,nie liczy sie matka,babcia,ciotka,bo to wy teraz chciałybyscie decydowac o losie faceta.A takiego wała usmiech.gif stare przeżyte ruryusmiech.gifusmiech.gifusmiech.gif & Nikt ci, synu tuluka, nie każe mieć zony ani partnerki i czuć tego wyjątkowego połączenia dusz. Nie żałuj, że nie leżysz wtulony w swoją połówkę nie czujsz tego oddania, pragnienia bycia jednością. Bądź jednością z matką babcią i ciotką;)

nieciekawa sytuacja,jesli maz jest wobec Ciebie w porzadku to wrzuc na luz i olewaj je ,no trudno jestes dla nich tylko dodatkiem ,ale dla Niego kims wyjatkowym I tego sie trzymaj !