Mam tego dość

Dziękuje Zmykam już, bo za chwilę mecz mojej Zetki ;) Powodzenia życzę :)

jestem dużo starszy i rozwiedziony wraz z rozwodem rozwiodłem się ze znajomymi więc wiem o czym piszesz. Tyle że ty jesteś młoda więc na pewno w końcu spadnie na ciebie miłość twojego życia i będziesz z uśmiechem wspominała dawne czasy. Na mnie to już może spaść tylko pijany grabarz.

tylko mi ciagle przytrafia się to samo, jakby płyta się zacieła, tylko otoczenie się zmnienia, ja dorastam, ale wciąż to samo...

Gość 18:19 Dlaczego tylko grabarz? Chyba nie jest tak źle?

A może zadaj sobie pytanie co robisz nie tak, czym odstraszasz facetów? Wygląd to nie wszystko a czaty są dobre dla osób szukających szybkiego sexu nie miłości

Ja jestem taka jak ty,mam zespół aspergera

mam 50lat podobno wyglądam na 38 ale to nie moja opinia. Chciał bym się zestarzeć u boku kogoś kto by mnie pokochał, jednak od rozwodu mijają lata a jestem sam. Znajomi unikają samotnych osób bo samotni stanowią potencjalne zagrożenie dla ich związku.

odstraszam facetów tym, że jestem za bardzi zamknięta, ale to dlatego, że czuję lęk w kontaktach z mężczyznami, którzy mi się podobają

to nie choroba to zwykły objaw jak u nastolatków coś co kiedyś minie. Musisz zrobić pierwszy krok tzn spotkać się z kimś na kawę do kina nawet w większym gronie byle by był tam ten który ci wpadł w oko :)

byłam i milczałam :)

widocznie nie trafiłaś na odpowiedniego faceta

Mam taki sam problem jak ty. Mam takie same widzenie swiata jak ty- widzę wokół mnie samych ludzi rozgadanych, pewnych siebie, wręcz nie ma osoby, która byłaby taka jak ja. Zaburzenie to polega miedzy innymi na tym, że jest odczucie bariery między sobą a innymi ludźmi, taka niewidoczna ściana. Bariera tworzy sie przez to, że człowiek mysli ze jest inny niż inni ludzie (z charakteru, z wyglądu). Niestety nie mam pojęcia jak temu zaradzić, ale zwykłe przełamanie sie nic nie da, to nie jest zwykła nieśmiałość.

Mam pytanie- jakie masz kontakty z rodzicami?

To silny introwertyzm, może jesteś nawet HSP. Przeczytaj o HSP.

chyba bardziej fobia społeczna:)

życie jest do d**y

Może masz wredny charakter? Jesteś zarozumiała? Nie pytam złośliwie, ale zazwyczaj do ładnych i miłych osób ludzie (a szczególnie faceci do takich kobiet) się garną. Może warto się zastanowić, czy jakoś ich nie odstraszasz?

nie jestem wredna, tylko nieśmiała, boję się ludzi, a oni najwyrażniej boją się mnie

Myślę, że jeśli ci to przeszkadza, to nie zaszkodzi pogadać z psychologiem. Ja tutaj widzę niskie poczucie własnej wartości. Ktoś cię skrzywdził kiedyś? Rodzice ci wmawiali, że jesteś nikim, koledzy dokuczali? Często takie postrzeganie siebie bierze się ze złych doświadczeń :(

patrząc na ceny wizyty u psychologa podziękuję, jak byłam dzieckiem - podstawówka był taki chłopak co pastwił się nade mną i myślę, że to miało duży wpływ na to jaka jestem teraz. A rodzice nie zauważyli nic, nie pomogli mi sobie z tym poradzić, a po za tym moi rodzice mimo, iż nie są złymi rodzicami nie popychali mnie do przodu, tylko wręcz hamowali - bo jeszcze coś mi się stanie...

Ja mam podobnie, ale mi to nie przeszkadza. Nie wszyscy muszą być towarzyscy, otwarci i wygadani. Dobrze czuję się w małym gronie osób i juz. Nie musisz się zmieniać, wszystko z tobą w porządku.

ale ja nie mam aktualnie żadnych znajomych... nie mam z kim pogadać, oprócz siostry nie nawiązałam aż tak głębokich relacji i nikt do mnie nie pisze nawet na fb. Czasem tylko koleżanki z licencjatu.

boję się, że tak już będzie zawsze

jak byłam dzieckiem - podstawówka był taki chłopak co pastwił się nade mną i myślę, że to miało duży wpływ na to jaka jestem teraz. A rodzice nie zauważyli nic, nie pomogli mi sobie z tym poradzić, a po za tym moi rodzice mimo, iż nie są złymi rodzicami nie popychali mnie do przodu, tylko wręcz hamowali - bo jeszcze coś mi się stanie... x oł maj gad, jakbym czytała o sobie! Ale pocieszę cię - to da się pokonać :) Wymaga czasu i pracy, ale da się. Poczucie własnej wartości bierze się z naszego wnętrza. Nie można pozwolić, żeby inni o tym decydowali. Wiem, łatwo powiedzieć. Znajdź kogoś, kto ci pomoże i do dzieła, będzie dobrze :) A do psychologa można iść na NFZ. Że długo się czeka? No to co, czas i tak upłynie, a ty podejmiesz jakieś działanie, żeby sobie pomóc :)

A swoją drogą to tego "kolegę', który ci dokuczał to bym rozstrzelała.

tylko czy taki psycholog na NFZ jest dobry??

jak mnie jest smutno, że nie ma z kim pogadać, to robię ogromną imprezę...w Simsach. Głupie, wiem, ale mnie jakoś pomaga, a był taki czas, że bardzo potezebowałam z kimś porozmawiać, prosiłam "przyjaciół" i wszyscy mnie olali. To chociaż w simsach realizuję potrzebę towarzystwa.

00:02 a ty uproałaś się z tym? tak mi żal, że nikt mnie w życiu nie pokierował, tylko zostawiono mnie samej sobie,a teraz oczekuje się, że będę super towarzyska

tylko czy taki psycholog na NFZ jest dobry?? x Tak, bo często ci specjaliści mają swoje prywatne gabinety i przyjmują na NFZ i prywatnie. Korzystałam z obu "wariantów" i różnica jest głównie w czasie wizyty (bezpłatne są krótsze, bo i pacjentów więcej).Niczym więcej się nie różni.

Czy się uporałam? Nie będę kłamać, nie. Zerwałam kontakt z rodzicami, szczególnie z ojcem, który mnie namiętnie poniżał i leczył sobie na mnie kompleksy. Mam przyjaciółkę, której zawsze mogę się wygadać i ona zawsze mi pomaga, jeśli tylko potrafi. Oprócz tego staram się "stworzyć siebie na nowo" i znaleźć coś dobrego w tych złych doświadczeniach, które mnie spotkały. Chyba pomogło, bo teraz nie pozwalam, żeby ktoś mnie poniżał, bronię się. Kiedyś tego nie robiłam, bo myślałam, że na to zasługuję i tak ma być. Jak mam kryzys, że mnie to wszystko przerasta, umawiam się na wizytę, proszę o pomoc lekarza lub właśnie tę moją przyjaciółkę. działam.