Złe relacje z rodzicami

Wprawdzie mam swoje lata, ale mam bardzo złe relacje z rodzicami. Nie mieszkam u nich od trzech lat. Żeby przynajmniej relacje z jednym rodzicem były dobre, ale nie, zarówno ojciec, jak i matka mają do mnie pretensje. Nie mogę liczyć na dobre słowo, na życzliwość. Chciałabym, aby mnie kochali i nadal uważali za ich ukochane dziecko, bez względu na wiek. Czasami wyobrażam sobie Dobrego Ojca, który mnie przytula, głaszcze po głowie, idzie ze mną na spacer. Rodzice mają do mnie pretensje o to, że się z domu wyprowadziłam. Twierdzą, że zostali przeze mnie opuszczeni i porzuceni, brutalnie wyrzuceni z mojego życia. Od momentu wyprowadzki z domu, tj. od trzech lat, ani razu mnie do siebie nie zaprosili. Ma ktoś z Was podobną sytuację? Błagam o słowo pocieszenia.

ile masz lat?

Prawie 22, ale targają mną sprzeczne pragnienia-z jednej strony chcę wolności, niezależności, z drugiej-pochwały i akceptacji rodziców. Mieszkam u rodziców ojca.