Powoli nie daję sobie rady z własną psychiką...

Jestem chłopakiem w wieku 25 lat i mam ze sobą problem z którym zaczynam sobie już nie radzić. Nie wiem co mi jest dokładnie bo się na tym nie znam, ale od długiego czasu mam chyba jakąś depresję... Pewnie myślicie, że sam sobie coś wmawiam, ale to chyba nie to. Obecnie prawie codziennie mam momenty załamania. To głupie uczucie w którym uświadamiam sobie, że jestem nic nie wart, nie mam żadnych perspektyw oraz planów na przyszłość. Zaczyna mi wtedy nie zależeć na wszystkim - dla przykładu kończę teraz magisterkę i gdy złapię tego doła to jestem w stanie wtedy olać studia. Pojawia się wtedy też myśl, że nie pasuję do tego świata i wtedy z wielką chęcią chciałbym zginąć... Najgorsze jest to, że już sam nie wiem co jest prawdą. Dla przykładu wczoraj na wieczór miałem wielką załamkę, a dzisiaj już jest lepiej i bardziej w siebie wierzę. No ale właśnie co jest prawdą? Czy to gdy mam lepszy dzień to myślę o sobie pozytywnie, czy może podczas tych gorszych chwil gdy dochodzi do mnie, że tak naprawdę jestem nikim? Nie potrafię określić co jest prawidłowym myśleniem...

slyszales niuniek o psychologach?

Jakoś mnie nie ciągnie do psychologa. Da mi jeszcze antydepresanty i mi po nich odbije do końca albo siądzie wątroba :P

prawidłowe jest gdy wiesz,że jesteś kimś niezależnie od osiągnięć :) jak myslisz,ze jestes nikim to zyjesz w iluzji..

zacznij jesc na surowo..powaga..pelen optymizm, lekkosc, wiara...podziekujesz po 3 tyg...ale po tyg juz mega efety widac ;) czekam na info :) powodzenia

kup sobie magnez i potas o przedłużonym uwalnianiu,ukl nerwowy zależy od chemii,