nienawidzimy się...

Witam. Jesteśmy małżeństwem od 6lat,parą od 12lat.mamy kilkuletniego synka.nie będę tu pisać litanii jak to się wszystko zmieniło ale napuszę o efekcie końcowym bo jak to sie stało pewnie sami nie wiemy.coraz częściej ze sobą nie rozmawiamy a jeśli już to temat dziecko-zakupy.sratystycznie może ze dwa dni w miesiącu jest normalnie.reszta to bluzgi,docinanie sobie,wyrzucanie kto komu,obrażanie itd.nie możemy na siebie patrzeć.nie interesujemy sie czy ktoreś coś boli albo jak się czuje.mój mąż we wszystko miesza moja rodzinę bo wie że mnie to boli.nienawidzi ich choć nic mu nie zrobili.oni go lubią i to mnie boli jeszcze bardziej. chodzi o to czy ktoś tak miał?czy z tej otchłani jest droga powrotna?ja już nie widzę nadziei.wykańcza mnie to psychicznie.bo nie ma się do kogo przytulić,pożalić,doradzić...nikt się o mnie nie troszczy...boli mnie to strasznie bo kiedyś bardzo mocno sie kochaliśmy...

zobacz sobie koniecznie świadectwa uratowanych malzenstw dzieki nowx ennie pompe x janskiej, po prostu je przeczytaj :) trzymam za Was kciuki, badz cierpliwa :)

takie zycie to nie zycie,czas sie rozstac.

Nienawiść to destrukcja. Lepiej się rozwieść niż się samemu się wykańczać i jeszcze by dzieci cierpiały przez zachowanie rodziców.

przeczytaj litanie do matki boskiej ostrobramskiej i litanie do najswietszej krwi chrystusa

Przeczytaj etykietę domestosu siedząc na tronie, ja rekomenduje, że to uratowało 321 małżeństw. Ps. to prawda

Dzieki