polski katolicyzm to barbarzyństwo

Instytucja kościoła – z jego chciwością, nepotyzmem, hipokryzją, obfitością dzieci zrodzonych z nieoficjalnych związków, mafijną lojalnością wobec księży-przestępców, pobłażaniem dla nacjonalistów i antysemitów – jest odrażającym zaprzeczeniem wszystkiego, czego nauczał Chrystus. Kto uwierzył w Jezusa, nie może wchodzić do świątyń zamienianych w ideologiczne i rynkowe stragany.

Czego jeszcze potrzeba, by przestać uznawać Kościół katolicki za związany z Jezusem, a promowaną dziś tradycję kościelną uznać za mit i uzurpację? [Tadeusz Bartoś, Jan Paweł II. Analiza krytyczna].

władza utożsamiła katolicyzm z polską racją stanu, ustalając nowe zasady dostępu do pełni praw obywatelskich. Polski katolicyzm jako zaplecze polityki zagranicznej zaczyna uzasadniać izolację od świata, a jako zaplecze polityki wewnętrznej pogłębia społeczne podziały. Kobieta jest dziś w Polsce traktowana jako pojemnik na dzieci i ma szansę na szacunek społeczny oraz wsparcie ze strony państwa dopiero przy (drugim) dziecku; nieformalne związki dwupłciowe – z których rodzi się co piąte dziecko w Polsce (dane za rok 2014) – nie mają praw do wspólnego opodatkowania ani do państwowej pomocy; osoby o nienormatywnej orientacji seksualnej są uznawane za patologię; zwierzęta mają służyć człowiekowi, więc kościół nie ujmie się za ich cierpieniem i mimo encykliki Franciszka Laudato si’ nie wezwie do zmiany praktyk wobec natury.

chrześcijaństwo zredukowane do lokalnej wersji wyłania się w polskim języku publicznym jako perwersja chrześcijaństwa – jako religia nacjonalistyczna i feudalna. Narodowościowy charakter działa niszcząco na uniwersalizm religii, zaś podłoże feudalne wyłania się jako uzasadnienia dla hierarchii – ludzi ponad zwierzętami, mężczyzn ponad kobietami, katolików ponad wyznawcami innej wiary. Na osobie głęboko wierzącej Polska sprawia wrażenie kraju, który nadaje się do powtórnej misji ewangelizacyjnej. Dla osoby takiej najbardziej przerażające jest odkrycie, że polski Kościół jest kościołem bez Chrystusa.

http://m.krytykapolityczna.pl/artykuly/kraj/20160413/chrzest-polski-czyli-rocznicowa-utopia

o polskich biskupach mozna powiedzieć tylko jedno: odrażający, brudni, źli !

Polski Kościół nie zajmuje się szerzeniem Ewangelii ale walką o władzę. Obce mu są miłość i miłosierdzie za to nienawiść i brak tolerancji królują.

katolicy polscy to breja bezrozmna skoro pozwala klerowi na takie ostentacyjne olewanie ewangelii a zamiast niej wyznają nienawiść wręcz szatańską