Jestem zazdrosna o mamy

Jestem zazdrosna o każdą mamę która idzie z dzieckiem. Ja tyle razy się starałam o dziecko Ale nic z tego wszyscy mówią ze mam czas bo mam tylko przecież 23lata. A ja tak bardzo chce być mama. Mam chlopaka. On ni by też chcę dziecko Ale wiecie jak to jest.

To nie miej chłopaka, który w dodatku "niby chce, ale wiecie jak to jest", tylko znajdź partnera, który będzie na tyle dojrzały, że założy z Tobą rodzinę i będzie Twoim mężem. I wtedy pomyśl o dziecku i wtedy się módl o dziecko. A pragnienie bycia mamą w 100 % rozumiem. Tylko, że nie buduje się domu od komina, trzeba najpierw postawić mocny fundament. Powodzenia.

Ty się ciesz, że nie masz dziecka z chłopakiem, który "niby chce", widać Pan Bóg nad Tobą czuwa i dziecko pojawi się pod Twoim sercem we właściwym czasie.

Dobrze ze ja nie chce mieć dzieci. Nie rozumiem takich kobiet które je chcą

Dziwne...chyba nie wiesz ile dziecko wymaga uwagi i poświęcenia jesteś przygotowana psychicznie na choroby,wirusówki,gorączkę,nocne wstawanie ,płacz,kolki ,histeria,biegunka,szczepienia,lekarze itd.Czy jesteś w stanie się poświęcić w wieku 23lat i nie pójść na sylwestra,urodziny do koleżanki bo może się okazać że dziecko będzie wtedy chore albo tak absorbujące że nawet 10min prysznic będzie dla ciebie wyzwaniem,facet w pracy 8-9gidz. ty w domu sama przynajmniej rok,później żłobek- choroby=L4 jeżeli jesteś gotowa to dasz radę :)

Nie można nikomu niczego zazdrościć. Przez taką postawę sama sobie krzywdę robisz, bo się nakręcasz. Bycie matką to praca na 24 h na dobę. Trzeba być odpornym psychicznie na wszystko, nawet gdy same jesteśmy chore i musimy jeszcze wszystko ogarnąć bez odpoczynku. Macierzyństwo to nie tylko uroczy maluch w beciku, ale też rozwrzeszczane i rozhisteryzowane dziecko w wieku pierwszego buntu 2-3-latka. Odpoczynek to luksus, a macierzyństwo to same wyrzeczenia i poświęcenia. Trzeba o tym wszystkim wiedzieć zanim się zdecydujesz na pełną odpowiedzialność za drugiego malutkiego i bezbronnego człowieka. Nie martw się, jak będziesz z odpowiednim człowiekiem to stworzycie szczęśliwą rodzinę dla waszego dziecka.

Ja też tak mam, że kiedy patrzę na koleżanki, któe są już mami czuję takie ściskanie w dołku i wyobrażam sobie, ze mogłabym już mieć własne maleństwo. Ale kiedy przypominam sobie, ze moja praca jest byle jaka, narzeczony też jeszcze nie ma stabilnej sytuacji w pracy to czuję, że dobrze robimy odwlekając decyzję o dziecku. na wszystko przyjdzie czas :)

https://www.youtube.com/watch?v=kEj8Qj3-cqc to może ci pomóc :)