żyć czy nie

jestem tak załamana, że rozważam te dwie opcje, którą wybrać..

a po co w ogóle stawiać na szali takie kwestie? jak można chcieć sobie odebrać życie? co wam siedzi w głowach

można... kiedy jest się stosunkowo młodą osobą, kończącą studia, którą nic kompletnie nie cieszy to można.. co ja mam w głowie? np to , że facet podnosi na mnie rękę, że jest jak mur nie do przebicia, a ja tak desperacko krzyczę, żeby przestał coś robić, a to trwa.. kolejna sprawa, kiedy chcesz wyjechać za pieniędzmi, za lepszym życiem chociaż na moment, a masz na tyle starszych rodziców, że czujesz okropne wyrzuty sumienia, ta walka o siebie, czy o rodzinę.... to, że moje życie jest jednym wielkim bólem, splotem przykrych wydarzeń ... dostałam w twarz od niejednej osoby, jestem śmieciem choć nic nikomu nie zrobiłam, to wlaśnie dla wielu jestem śmieciem, dlatego nie warto żyć..

umieraj. Umrzyjmy razem O:)

dziewczyno weź się ogarnij, idź do psychologa, facet nie ma prawa na ciebie ręki podnieść, żeby nie wiem co. Wydaję mi się, że to są jego lata praktyk na Tobie i stad u Ciebie takie myśli, w którymś momencie zrozumiesz, że nie warto takiego trzymać.

Nie żyć ♡♤♢♧

praprap- to ja mam problem, więc Ty sobie możesz spokojnie żyć, wiem dziwne to wszystko, że w ogóle człowiek może tak pomyśleć, kiedyś ja sama uważałam takich ludzi za słabych,głupich, a nawet skrzywionych psychicznie.. po kilku latach mojego życia z pierwszym i póki co jedynym chłopakiem, zamieniłam się w trupa.. ja już jestem trupem co z tego, że jeszcze oddycham, egzystuje, ale jestem trupem