Chciałabym iść na randkę

Mam 22 lata i nigdy nie byłam na randce. Żałuję, że nie nastąpiło to w liceum, w wieku 17-18 lat. Boję się, że już jestem za stara. Brakuje mi męskiego towarzystwa. Nie chodzi mi o żadne łóżko, ale chciałabym iść na spacer, porozmawiać, iść do kina. Boję się, że już za późno. Niektórzy w moim wieku mają dzieci, są po ślubie, a ja nie przeszłam jeszcze etapu pierwszej randki. Myślę, że przyczynili się do tego moi rodzice. Jak myślicie, czy uda mi się jeszcze pójść na randkę? Czy takie pragnienie jest czymś złym? Piszę zupełnie poważnie, w moim domu temat chłopaków, randek, był zakazany. Szkoda. Chciałabym, żeby moi rodzice się cieszyli, wiedzieli o moich pierwszych miłościach, popierali moje pierwsze zauroczenia. Ale rodziny się nie wybiera....Czy to coś złego?