Problem z alkoholem

Hej, jestem już pełnoletnia, ale już od jakiegoś czasu lubię sobie wypić. Tzn, nie myślę o tym, tylko np. kupię piwo przy okazji w sklepie i wypiję. Tylko, że jeśli wypiję jedno to zazwyczaj jest tak, że jadę dalej (chyba, że nie mam pieniędzy), a że głowa słaba to już po drugim jest nieźle. No i potem gdzieś idę dopić z ludźmi, głupot jakiś nie robię, ale gadam głupstwa, potem moralniak, żałowanie itp. Chodzi o to, że nie chcę już tak robić, no i logiczne by było po prostu nie zaczynać, nie kupować tego jednego piwa, odmawiać wyjścia na piwo, nie przyjmować jak ktoś kupuje. Tylko jak to zrobić? Za każdym razem, gdy mam długą przerwę to nachodzi mnie ochota i zaczynam od nowa. Nie wiem, jestem na tyle głupia, że nie potrafię powiedzieć sobie lub innym po prostu "nie"? Dobija mnie najbardziej właśnie brak asertywności. Macie jakieś rady jak to cholerstwo pokonać?

a ty kóórwa kto ? srysia czy szmatławiec HIM ?

Alkoholizm jest nieuleczalny, jak wpadniesz to już do śmierci.

A i jeszcze jedno, alkoholik nie może pić alkoholu, nigdy, nic, nawet łyczka piwa. To jedyny sposób dla alkoholika. Sam jestem :(

Czyli to już jest alkoholizm? No pięknie.

Prawie napewno tak.

gość dziś a ty kóórwa kto ? srysia czy szmatławiec HIM ? x x KOTERRRRBAAAAAAAAAA :D:D:D

Przedwczoraj oglądałem fajną szwedzką komedię "Dzienniki pijaka". Polecam jako film, nie żadne studium alkoholizmu.

Głupa z siebie robisz? Jesteś w temacie a udajesz, że nic nie wiesz.

gość wczoraj Głupa z siebie robisz? Jesteś w temacie a udajesz, że nic nie wiesz. x x No tak, po prostu boję się przyznać. Bo wtedy przypomina mi się moja ciotka, jaka była i w sumie jaka jest nadal. Nie chcę być kimś takim, więc wolę się za alkoholika nie uznawać.