Bez sloganów

U zwierząt (konkretnie przynajmniej mrówek) też istnieje niewolnictwo i kidnaperstwo. x Niewolnictwo dobrowolne: x Zbójnica krwista (Formica sanguinea) – gatunek mrówki z podrodziny Formicinae. x Jest gatunkiem mrówek leśnych stosującym niewolnictwo na innych gatunkach i posiadającym system kastowy. W odróżnieniu od mrówki amazonki potrafi sama wykonywać wszystkie prace w gnieździe. x Zbójnica krwista wykorzystuje inne mrówki z rodzaju Formica (pierwomrówka łagodna, pierwomrówka żwirowa, pierwomrówka krasnolica), które co jakiś czas napada w celu porwania do swojego gniazda nowych poczwarek. Mrówki wyhodowane z porwanych poczwarek wykonują prace w gnieździe. Zdarza się jednak, że uczestniczą nawet w porwaniach innych mrówek. W jednym gnieździe mogą znajdować się niewolnice pochodzące od różnych gatunków mrówek. Królowa zbójnicy krwistej może, w warunkach hodowlanych, zaadoptować robotnice z innych mrówek z rodzaju Formica, np. Formica rufa pod warunkiem, że robotnice będą dodawane pojedynczo z wykorzystaniem czasowej hibernacji. Wykonać można to przez położenie robotnic (nawet najbardziej agresywnych robotnic z rodzaju Formica) na kostce lodu na około 15-30 sekund i następnie podanie zahibernowanej robotnicy blisko królowej zbójnicy. Jeśli potrzebne jest dostarczenie królowej zbójnicy większej ilości robotnic (powyżej 10 osobników), należy w między czasie podawać młodej kolonii małe ilości miodu (wielkości główki od szpilki), najbardziej polecany jest Miód spadziowy. x Niewolnictwo obligatoryjne: x Mrówka amazonka (Polyergus rufescens) – europejski gatunek mrówki z podrodziny Formicinae. x Niewolnictwo Mrówki amazonki praktykują niewolnictwo (dulozję)[4] na mrówkach z podrodzaju Serviformica, najczęściej na pierwomrówce łagodnej, od czasu do czasu na pierwomrówce krasnolicej i pierwomrówce podziemnej, rzadziej na pierwomrówce żwirowej. Królowa nie potrafi sama wychować swojego potomstwa i wnika do gniazda zabijając zamieszkującą je królową, a następnie przejmując kolonię. Również pozostałe robotnice mrówki amazonki są niezdolne do opiekowania się jajkami i larwami. Z tego względu mrówki amazonki wykorzystują kilka strategii aby utrzymać swoją kolonię przy życiu. Co jakiś czas wyruszają gromadnie atakując gniazda mrówek, które wykorzystują jako niewolnice i porywają ich poczwarki. Robotnice wylęgające się z tych poczwarek pełnią później rolę robotnic wykonujących wszystkie prace w gnieździe. Mrówki amazonki wykorzystują również chemiczną strategię polegającą na dostosowaniu zapachu do niewolnic, co zapobiega "buntowi" wewnątrz gniazda. Mrówki amazonki poruszając się w terenie posługują się śladami zapachowymi i w orientacji w terenie korzystają ze wzroku (polaryzacji światła słonecznego). Niewolnictwo u mrówek zostało po raz pierwszy odkryte przez szwajcarskiego entomologa i myrmekologa Pierre Hubera w 1810. Niewolnictwo jako forma pasożytnictwa społecznego dzielimy na dwie kategorie: fakultatywne i obligatoryjne. Niewolnictwo fakultatywne stosuje zbójnica krwista, która może wykorzystywać inne strategie przetrwania niż niewolnictwo. W przypadku mrówki amazonki mamy do czynienia z niewolnictwem obligatoryjnym co oznacza, że mrówka ta jest zmuszona do wykorzystywania niewolnic, bez których nie jest w stanie samodzielnie przetrwać. Istnieje kilka hipotez związanych z powstaniem niewolnictwa. Hipoteza ewolucyjna sugeruje, że stało się to poprzez atakowanie innych mrowisk w celu zdobycia pożywienia. Część larw porwanych jako pożywienie nie zostawała zjedzona i pozostając w gnieździe wspomagała agresywniejsze mrówki. Druga hipoteza sugeruje, że to terytorializm jest mechanizmem przyczyniającym się do pojawienia się niewolnictwa u mrówek. Jeszcze inna teoria mówi o tym, że do niewolnictwa przyczyniło się przenoszenie larw z gniazda do gniazda. x to tyle