Rozstac sie czy opowiedzieć o problemach?

Jestem ponad rok w zwiazku. Moj facet ma prace czasami wyjazdowa tzn. ogolnie jest w miescie obok (malutka odleglosc), a kilka razy w roku wyjezdza. Teraz jest w trakcie takiego wyjazdu. Piszemu tylko kilka sms, bo ma slaby zasieg a i czasu brak, bo jest zajęty. Ja od dluzszego czasu mam nieciekawa sytuację w domu, powinnam sie wyprowadzić, nie moge znalezc pracy odkad skonczylam studia. Nic mi nie brakuje, ale nie mam tez nic co by pomogło. Naprawde nic nie ma, ani znajomosci ani UP nie pomogl. Jestem w krytycznym stanie psychicznym. On pyta jak mija dzien ja odp ok. Moge na niego liczyć, wiem ze mnie wesprze. Ale nie chce go obciazac. Nie mowie mu, ze jest zle bo wiem, ze jest na tym wyjezdzie wiec i tak nic nie poradzi. Wczesniej wiedział o wszystkim, jeczalam mu plakalam, ale teraz chyba myśli, ze jakos sie ogarnelam. Nie moge wziac pieniedzy od niego na zycie, choć proponowal, ale duma mi nie pozwala. Absolutnie nie wchodzi to gre. Jest mi teraz tak zle chcialabym z nim porozmawiać bo tylko przed nim umiem sie otworzyć, ale nie chce zawracac mu glowy. Czekam do niedz az wroci. Dzis mnie korcilo gdy napisal, ale ucielam rozmowe i znow nic nie powiedziałam. Rozważam tez rozstanie, bo moje problemy mnie przerastaja i nie umiem dac mu szczescia, wiecznie jest mi zle a on nie wie jak mi pomoc. Kocham go nad zycie i chce jego szczęścia ale on zasługuje na kogos lepszego niz ja...Pyta jak to zrobic ale co mam mu odp? Ze chce pracy? Przeciez to wiadome, a on nie moze mi jej dac. Wspolne mieszkanie aktualnie takze nie wchodzi w grę. Mam mega dola

chcialabym zeby mnie pochwa i cewka moczowa nie piekly, zeby mnie nie ciagnal lewy jajnik, zeby mi nie bylo tak slabo jak przychodza upaly i duszne dni, zebym tak zadyszki nie lapala. zebym nie miala zadnych bakterii ktore moga zaatakowac znow serce. brak pracy tu nie jest najwiekszym problemem. no i zebym mogla zapamietywac to co czytam i zebym potrafila sie skupic na czytanym. i zeby mi cycki tak nie wisialy, i wlosy byly lepsze. kurde, ale sie rozpisalam.

no i kasa pusiu. jestem ewenementem, chodzac po przecenach i widzac tyle znakomitych produktow przemyslu tekstylnego az sie we mnie gotuje zeby isc do pracy. zatem jedynie pazernosc dziala na mnie motywujaco. jest sukces, nareszcie to poczulam :P