Zyciowa decyzja trudna do podjecia.

Witam serdecznie. Mam 23 lata i mieszkam w malej wsi w okolicach niewielkiego miasta. Moze pomyslicie ze jestem jeszcze mloda i wyolbrzymiam swoje problemy ale to nie tak. Mieszkam z rodzicami i bratem. Pracuje. I wlasnie w tym jest problem! Moi rodzice sa w trudnej sytuacji finansowej. Ojciec rencista, ktory twierdzi ze jak dostal rente to juz nigdy nie moze pracowac. I matka na zasilku rehabilitacyjnym. Pracuje w sklepie piekarniczym za 1100 zl- umowa zlecenie z miesiaca na miesiac. I przez fakt mieszkania z rodzicami sama jestem w trudnej sytuacji zawodowej- bo rodzice wymagaja pomocy finansowej. Po czesci ich rozumiem. Ale biora ode mnie 700 zl miesiecznie. Zostaje mi 400 zl. I tak naprawde po oplaceniu swoich rachunkow nie mam juz nic. Czuje sie przez to pokrzywdzona, bo moj brat pracujac w wojsku i zarabiajac 2700 daje rodzicom 500 zl. Chce ulozyc swoje zycie. Chce wyjechac do wiekszego miasta, znalezc prace. Jakos zyc. Ale pojawia sie problem. Z czym? Z szantazem emocjonalnym- gdy powiedzialam matce ze wyprowadze sie z domu uslyszalam, ze " zrobi sobie smierc" i zaczela sie wielka awantura. W domu jestem kims do sprzatania, gotowania zrobienia kawy czy herbaty ojcu i do oddawania im pieniedzy bo jak twierdza- jestem mloda i pieniadze nie sa mi potrzebne. Przez to nawet nie poszlam na studia a bardzo chcialam. Dlatego mysle o wyprowadzce z domu... a raczej ucieczce. Mysle o spakowaniu swoich rzeczy i wyjezdzie. Mysle by poinformowac ich przez sms ze nie wracam do domu. Chce tez bardzo ograniczyc kontakt z rodzina bo traktuja mnie jak dziecko. Nie mam zadnej prywatnosci- pokryjomu przegladany telefon o torebka. Jak myslicie? Jak powinnam to rozegrac?