Czy ten związek dalej ma sens?

6 lat znajomości ponad 2,5 roku po ślubie i czuje że się co raz to bardziej oddalamy od siebie :( Ciągle praca, brak czasu, awantury, sprzeczki, nie dogadywanie się, zmęczenie i tak w kółko. Sex ostatnio był może z 3 tygodnie temu bo nikomu się nie chce a jak jednej stronie się chce to druga jest zmęczona :( . Ja mam pracę jaką mam czyli pod telefonem. Są dni że jestem cały czas w trasie i są że siedzę w domu chodź tych jest bardzo mało i to świątek piątek i niedziela... Rozumie gonitwa za pieniądzem też mamy swoje plany lecz przez te plany, marzenia stajemy się co raz to bardziej oddalać od siebie, dochodzą do tego awantury o byle co o szczegóły pierdoły - jedno drugiego przestało rozumieć... Padła nawet propozycja rozwodu. Nie chciałbym żeby moja żona też przeze mnie czuła się osaczona i nieszczęśliwa. Najgorsze są te awantury np. opinia na temat ubioru kończy się awanturą. Dodatkowo dochodzą problemy rodzinne zarówno z jednej jak i drugiej strony. Dzisiaj z tych nerwów i stresu wymiotowałem dalej niż widziałem bo przez ostatnie trzy dni żyję o kawie i papierosie... Dodatkowo ciągle psuje mi się auto i jeżdżę tu i tam szukając części denerwując się przy tym strasznie... Sama żona mi napisała smsa (akurat ten tydzień jest z mamą i załatwiają sprawy rodzinne) że żyjemy bardziej jak współlokatorzy niż małżeństwo. W skrócie nie dogadujemy się a wszystko idzie bardzo stromo pod górę. Nie wiem czy jest sens wszystko to ciągnąć dalej i psuć życie komuś innemu :( i nie wiem bo jestem już totalnie zdołowany czy lepiej się nie rozwieść żeby chociaż jedna strona była szczęśliwa :( Przykre i strasznie boli jest to co piszę ale może tak by było lepiej... Dużo myśli się nasuwa a ja sam wiem że nic nie wiem. Pomóżcie:(

szczerze to odechciewa mi się żyć dalej... my nawet spokojnie porozmawiać nie potrafimy :(

PRACA NIE MOŻE BYĆ WAŻNIEJSZA OD RODZINY.

Ojejku,nastepne prowo .

Żadne prowo tylko sama prawda. Praca? Co dzisiaj bez niej zrobisz? Nic... tym bardziej zusy, podatki mało nie kosztują plus wszystko na głowie. Niestety mój zawód wiąże się z pracą w weekendy i święta... Jestem załamany i na skraju wyczerpania nerwowego

:( załamie się już zenitu. Znowu awantura o nic. Ehh

Żona gdzieś zaginęła... :( nie mam pojęcia gdzie jest... mimo że nie było jej ze mną tylko jak wspomniałem z mamą. Była najpierw awantura przez telefon o nic, potem ze swoim bratem i później ze swoją mamą :( Wyszła z domu dwie godziny temu i cały czas jej szukaliśmy ale nie wiemy gdzie jest... Telefonu też nie odbiera... Mama załamana, ja też, o szwagrze nawet nie wspomnę bo niby przez niego wszystko mimo że mama chciała załagodzić sprawę no ale wyszło jak wyszło :(

czyżbyś tworzył sobie alibi????

Nie wiem czy tworze ale awantura wynikła o coś czego nie powiedziałem... I stałem się tym złym nie dobrym... Potem dołożył szwagier i się zaczęła wojna... Teściowa stanęła w mojej i szwagra obronie a moja małżonka dostała dzikiej furii - i szczerze do założenia tego tematu myślałem że to moja wina jest te ciągłe awantury, sprzeczki itp... A po dzisiejszej akcji... Zostawiam to bez komentarza bo szkoda słów... Najlepsze że w 90% tych awantur które miały miejsce teściowa i szwagier stali za moją stroną i najlepsze że dzisiaj sama teściowa mi powiedziała że to nie jest moja wina tylko ona ma coś z głową bo to jest nie wiarygodne co wyrabiała dzisiaj nie ze mną ale z nimi... Ona ma tylko racje i koniec kropka nikt inny nie... Teściowa jak zapłakana zadzwoniła (co jej się rzadko zdarza) to myślałem że kogoś zabili... I mimo że miałem ten tydzień na przemyślenia chyba się w nich myliłem i to znacznie, bo wychodzi na to że wina nie leży całkowicie po mojej stronie lecz wręcz przeciwnie...

Po co się tak meczysz ? Przecież zdajesz sobie sprawę ,ze lepiej miedzy wami nie będzie. Odejdz bo szkoda Twojego życia.Mam swoje lata i wiem co mówie.

Ja wiem że nie ma ideałów. Sam nim nie jestem i wiem o tym lecz kurcze robić o taką pierdołę taką awanturę żeby na wszystkich się obrażać, wyzywać od najgorszych i wychodzić z domu nie wiadomo gdzie na tyle czasu? No cholera jasna psychika padła? Nigdy, naprawdę nigdy nie słyszałem żeby teściowa płakała tak jak dzisiaj... A przyjechała tylko na niecały tydzień pozałatwiać sprawy rodzinne... Muszę to wszystko przemyśleć jeszcze raz. Rozmowa z moją żoną będzie pewnie nie możliwa jak zawsze bo znowu zacznie się rzucanie wyzwisk i trzaskanie drzwiami... Nie wiem kocham ją ale czy to ma sens? Może jakaś terapia? Przez tyle lat odkąd się znamy zmieniła się o 180 stopni.

Zaproponuj wakacje wspolne. Jesli po tyg nie bedzie lepiej to rozwód.

Były dwa tygodnie temu... Nawet tam musieliśmy się pokłócić o mały szczegół tzn. o godzinę wyjazdu w pewne miejsce i też się skończyło na wyjściu z pokoju i poszukiwaniu mimo że umawialiśmy się na 10tą. Małżonce chyba coś się poprzestawiało i kłótnia była o 9.30 o 10.25 się pogodziliśmy... Co prawda przeprosiła ale w pamięci już zostało...

Nie chcę Cię buntować przeciwko żonie,ale wydaje mi się ,że jesteś dla niej zbyt dobry i czuje się zbyt pewnie w tym związku.Myślę że dobrze by jej zrobił jakiś lekki wstrząs.Parę niepowrotów na noc do domu ,olewanie jej humorów,brak jakiejkolwiek czułości i zainteresowania nią plus wieksza dbałośc o siebie powinno wystarczyc na początek .

Jak chcesz wiedzieć co zrobic, jakie jest najlepsze rozwiazanie, napisz do mojej rózki Sofii, jest świetna. Jej adres to tarocistkasofii@wp.pl