mąż ciągle gra na telefonie, to normalne? moze ja przesadzam?

cześć. opiszę Wam wczorajszy dzień. Rano przygotowałam kawę, mąż w tym czasie grał na telefonie w łazience. Później zrobiłam śniadanie, mąż jedząc grał. zwróciłam mu uwagę, że fajnie by było jakby wyłączył telefon i spędził czas z rodziną, zrobił to, posiedzial z nami 10 min i poszedł oglądać filmiki na YouTube. Siedział tam do obiadu, zjadł i grał na telefonie do wieczora. Tłumaczyłam mu, ze czuje się samotna. Jest a jakby go nie było. Z oburzeniem stwierdził, że nic ciekawszego do roboty nie ma. jest tak od kilku miesięcy a ja mam dość. Wczoraj juz nie wytrzymałam i mu wykrzyczalam żeby seks tez sobie puszczał na telefonie. Mam dosyć, czuję jakby życie uciekalo mi przez palce

grana tym telefonie Metallikę, a ja nie lubię metalu, lubię disco polo, a on ciagle gra Metallikę

Gimbusem juz dawno nie jest, ma 38 lat.

a co zaproponujesz jemu do tej roboty? siedzenie na przeciw siebie i patrzenie w oczka? albo rozmowa o kupkach i wymiotach dzieci? on sam nie wie co robic, wiec siega po to co oferuje nowoczesna technologia, w tym przypadku telefon, ty chcesz by tobie poswiecil czas ale co proponujesz?

Patrzenie sobie w oczka? Nie jestem nastolatka. Cały tydzień się nie widzimy, oboje dużo pracujemy. Fajnie byłoby obejrzeć wspólnie film, przytulić się przed snem, wyjść na spacer, basen, możliwości jest multum. On nawet idąc w gości do swoich rodziców gra. Ostatnio wyszłam z domu na całą niedziele, to miał pretensje, że siedzi sam. O kubkach nie rozmawiamy bo syn juz dawno pieluch nie nosi, jest dzieckiem szkolnym

moj facet miał to samo, trwało chwile bo ja zaczełam go olewac i nic nie robiłam. Nagle przestał, teraz sporadycznie zagra w cos ale to rzadko bardzo

Tez zacznę go Olewac bo jest mi zwyczajnie przykro. Cały tydzień nakręca siebie i mnie, że w niedzielę spędzimy rodzinnie czas, najgorsze jest to, że twierdzi, że spędzamy razem czas ,przecież jest w domu

u mnie tez tak było, fakt ze zagra w sob czy ndz ale to trwa z 2 h i koniec ja tez w tym czasie cos porobie sobie. Natomiast kiedyś to była makabra po pracy grał, w wc grał, jak sie spotkalismy grał, w weekend grał. Dwa miesice go olewałam i sie opamiętał, a teraz nawet ja zagram z nim czasem w cos

polecam książkę Zimbardo "Gdzie ci mężczyźni".