Smutek, ciagly smutek i brak celu

Jest mi ciagle smutno, zyje tak z dnia na dzien ale nic mnie nie cieszy. Mam wrazenie, ze moje zycie nie ma sensu i do niczego nie prowadzi. Poza tym nie lubie ludzi. Kazdy mnie denerwuje, nikomu nie ufam. Boje sie ludzi i wogole nie potrafie nawiazac zadnych zdrowych relacji. Nie umiem walczyc o siebie, o swoje zdanie. Czuje, ze inni nie maja do mnie szacunku aja nie potrafie tego zmienic. To sprawia, ze jeszcze bardziej sie izoluje. Nie, nie chce popelnic samobojstwa. Mimo wszystko czuje, ze jeszcze cos mnie ciekawego w zyciu czeka ale jeszcze nie teraz. Straszne takie zawieszenie, samotnosc i czekanie co moze nigdy nie nastapic bo nie potrafie nic zmienic... Chce cieszyc sie z zycia, miec sile zeby wyjsc z domu po pracy, zeby z kims sie spotkac. Chce znow zaufac ludziom i nie czuc do nich tylko nienawisci. Ale nie potrafie...

wszystko przez ciebie. kiedy sie spotkamy?

Mam tak samo...

straszne to z czyms takim zyc... Jak z tego wyjsc? :(

Na kogo zwalasz winę?

Czy ja wiem czy zwalam wine? Niby na wsystkich bo wszyscy mnie denerwuja ale tak naprawde najbardziej do siebie chyba. W ciagu ostatnich 4 lat zienilam sie nie do poznania i nie wiem co z tym zrobic.

no pies kiedy sie widzimy?

Z takim nastawieniem daleko się nie zajdzie więc nie dziw się, że tak wszystko u ciebie wygląda. Musisz zmienić sposób myślenia. Najlepiej odwiedź sobie http://bb-mdi.pl/ To jest strona gdzie pan Bill Bellens prowadzi internetowy coaching. Wielki kopniak motywacji i dużo ciekawych rzeczy jak np. kurs "droga do sukcesu"