Czy to molestowanie?

Od zawsze byłam bardzo wrażliwa na dotyk Dodam ze chorowałam 2 lata na anoreksje, wiec problemy z akceptacja i postrzeganiem swojego ciała zaczęły sie dużo wcześniej. Po anoreksji jednak została mi dość głęboka depresja na ktora sie stale leczę Aktualnie mam 16 lat W marcu tego roku poznałam chłopaka w którym sie zakochałam. Pierwszy raz w życiu. Wcześniej choroba blokowała jakiekolwiek uczucia, izolowałam sie. Wracając do tematu. Pisalismy około 2 miesięce po czym postanowiliśmy sie spotkać. Na spotkaniu mnie pocałował. Byłoby okej gdyby nie zaczął zmierzać ręka w gore mojego uda. Powstrzymałam go. Nie dawał za wygrana i próbował dalej. Dotykał moich piersi, dotykał mnie tam. Zamiast czuć jakakolwiek przyjemność z bliskości z chłopakiem w którym jestem zakochana czułam jedynie zmieszanie i chciało mi sie płakać bo wiedziałam juz ze chce mnie tylko wykorzystać. Moja dłoń nakierował na swoje krocze i chyba wiadomo co było dalej. Podotykalismy sie po czym go kategorycznie Zastopowałam. W domu nie mogłam sie otrząsnąć. Nie przespałam pare nocy. Czułam sie jak d****** najgorsza szmata. Mimo ze wiedziałam ze mu zależy tylko na jednym jakimś cudem uświadomiłam sobie ze go kocham. I nie umiałam przestać. Spowodowało to to ze na następnym spotkaniu doszło do bardziej ofensywnych rzeczy a mianowicie do seksu oralnego. Zostałam do niego tak jakby przymuszona (co mnie nie usprawiedliwia). Dotykał mnie. Zle sie z tym czułam. Pomimo ze go kochałam (i kocham). Dlaczego? Bo nie byliśmy razem. A to nasze drugie spotkanie. Do następnych nie doszło. Urwalam kontakt. Okropnie cierpię bo nie potrafię sie z niego wyleczyć ale nie o to tu chodzi. Od września (urwalismy kontakt w sierpniu) głodze sie i wymiotuje na zmianę. Samookaleczam sie. Nie sypiam dobrze. Myślicie ze to przez to"molestowanie"? Jestem naprawde wrażliwa na dotyk, gdy ktoś mnie delikatnie chociażby poklepie po ramieniu mam drgawki. Co powinnam w tej sytuacji zrobic? Chodzę do psychologa ale ani o bulimii ani o "molestowaniu" jej nie powiedziałam. Wstydzę sie, nie potrafię. Ale ostatnio jestem w okropnym stanie

No to po co chodzisz do psychologa, jak nie chcesz dać sobie pomóc? Znajdź kogoś, komu zaufasz i kogo się nie będziesz wstydzić, bo sama możesz sobie nie poradzić. Wpisz może w google Ewelina Stępnicka, może ona byłaby w stanie coś dla ciebie zrobić (jest niezwykle ciepłą osobą, psycholożką, sama miała kiedyś bulimię..). Powodzenia

https://www.youtube.com/watch?v=9Tfr3hAa2jY

Nie, to natretne zachowanie z jego strony i brak stawiania i przestrzegania granic przez ciebie.