Kocham dwóch

nie, zmieniło się coś...już wiem, kto kocha naprawdę...pomyślałam trochę...to nie boli

zawsze jest tak: jedna miłość prawdziwa, jedna kłamliwa

"Pierwsza miłość z wiatrem gna, z niepokoju drży Druga miłość życie zna i z tej pierwszej drwi A ta trzecia jak tchórz w drzwiach przekręca klucz I walizkę ma spakowaną już. Pierwsza wojna - pal ją sześć, to już tyle lat Druga wojna - jeszcze dziś, winnych szuka świat A tej trzeciej co che przerwać nasze dni winny będziesz ty, winna będziesz ty. Pierwsze kłamstwo, myślisz: Ech, zażartował ktoś Drugie kłamstwo - gorzki śmiech, śmiechu nigdy dość. A to trzecie, gdy już przejdzie przez twój próg Bardziej rani cię, niż na wojnie wróg."

można kochac dwie osoby ale wiadomo co to znaczy,żadna z tych osób nie będzie szczęśliwa tak jak powinna być,jeśli pojawił się drugi musiał być jakiś wyłom w związku z pierwszym,nikt nie jest doskonały ,a jeśli kocha się naprawdę to to nie zniknie,a jeśli zniknęło znaczy że to nie była miłość,czyli wiele hałasu o nic "

a uczuć innych najlepiej nie oceniac i nie wystawiać ich na ocenę ,żeby zrozumieć kogokolwiek trzeba by przeżyć dokładnie to samo co ta osoba krok po kroku,a to jest niemożliwe

"A z tej podwójnej Wielkiej miłości, to obu oszukujesz, czy tylko jednego?" odp. w tej chwili oszukuję tylko siebie samą

15.48 A wcześniej?

sądzę że powinnaś wyjechać najlepiej na kujawy, tam się zastanowić czy kochasz go czy raczej nie no i potem zacząć żyć na nowo, znaleźć sb hobby i nie marnować życia porządnym facetom

tylko nie na kujawy

obydwie osoby kocham bardzo, bardzo, bardziej niż siebie , w związku z tym nie mogę należeć do nikogo. takie zrządzenie boże.

18.38 Pierdzielisz!

A wiedzą o sobie? Albo domyślają się? myślę, że któryś z nich sprawę załatwi po swojemu, kobiety się tylko mażą a chłopaki są konkretni i wiedzą czego lub kogo chcą. A więc nadzieja w nich.

jeden z nich x Więź wieloletnia Wśród wielu wydarzeń, chwil, tę chwilę pamiętam bardzo dobrze i nie mogę jej wymazać z pamięci. Był wietrzny dzień. Staliśmy na pewnym placu, ale mi zaczął się przyglądać mój nie wiem.... ani nie kolega, ani nie przyjaciel - bo chciał się na mnie za coś zemścić i patrzył tak długo, że zobaczyli to wszyscy. I widział to on. I kiedy koło mnie przechodził, przeszedł z taką złością i nawet nie chciał na mnie spojrzeć ani mi nic powiedzieć. Nie wiem dlaczego, ale od tego czasu widziałam, że mnie kocha. Potem wszystko szło tylko do przodu. Cały czas wiem, że jestem kochana. Nie opuścił, nie zostawił…Ja Go kocham i muszę kochać, bo inaczej nie potrafię.

Widzisz, badasz swoje serce i sumienie i widzisz, że masz głupiego, co cię kocha a ty się oglądasz jeszcze za innym…I jak się czujesz? Bądź bardziej prostolinijna. Chyba, że nie napisałaś, że zakochałaś się w tym drugim, gdy było gorzej z tym pierwszym, jakiś chwilowy kryzys…to jeszcze ci wybaczymy i zrozumiemy